Birçoğumuz aynada gördüğümüz halimizde kusur bulabiliriz. Ancak Charlotte'un görünüşüne duyduğu yoğun nefret, ergenlik çağının başlarında hayatını ele geçirmeye başladı. "Okul servisi saat 8.30'da kalkacak olmasına rağmen makyajımı yapmak için sabah 5.30'da uyanırdım." Sürekli makyaj yapıp temizleyip sonra tekrar yapıp temizliyordum. Olabildiğince simetrik ve mükemmel olmasını sağlamaya çalışıyordum" diye anlatıyor. Charlotte, kendini izole etmeye başladığını ve sınavlara girmek dışında üniversiteye gitmeye bile tahammül edemediğini söylüyor. Fotoğraf çektirmeye dayanamadığı için mezuniyet balosuna da gitmemişti. Sonunda kendisine beden dismorfik bozukluğu (beden algısı bozukluğu) teşhisi kondu. Beden algısı bozukluğu, sosyal medyada sıklıkla kullanılan ve bir kişinin vücudundan duyduğu memnuniyetsizliği ifade eden bir terim. Anglia Ruskin Üniversitesi'nde sosyal psikoloji profesörü olan Viren Swami'ye göre, beden algısı bozukluğu, görünüşünüzle ilgili kaygının günlük yaşamınızı etkilemeye başlaması demek. Swami, BBC'nin Complex podcast'inde, bunun, başkalarının normal olarak gördüğü ancak bunu yaşayan kişi için tamamen yanlış hissettirebilen, görünüşünüzün bir yönüne duyulan bir takıntı olduğunu söylüyor. Beden algısı bozukluğunun özellikleri arasında duygusal sıkıntı, sürekli düşünme ve görünüşle ilgili düşünceleri kontrol edememe hissi yer alıyor. Bu durum, sürekli aynaya bakmak veya kusurlu olduğunu hissettiği vücut bölgesine tekrar tekrar dokunmak gibi tekrarlayan davranışları da içerebilir. Charlotte, yerel ruh sağlığı merkezinde terapiye başladıktan sonra Londra'da bir anksiyete bozukluğu tedavi merkezine yatırıldı. "Hastanede tedavi gördüğüm dönemde, resim, seramik ve şarkı yazmak gibi mesleki terapiler yaptım ve bu sayede müziğe geri döndüm" diyor ve ekliyor: "Mükemmeliyetçiliğimi kontrol altına almama, onu karanlıktan aydınlığa çıkarmama ve o utancı dağıtmama yardımcı oldu". Taburcu olduktan sonra, başkalarına yardımcı olma umuduyla hikayesini internette paylaşmaya başladı. Swami, rahatsızlık yaşayanların öncelikle aile hekimlerinden destek almalarını tavsiye ediyor. Tanıdığınız birinin beden algısı bozukluğu yaşadığını düşünüyorsanız, sabırlı ve empati duyarak yaklaşmanın önemli olduğunu vurguluyor: "Bu konuşmaları susturmak ve bu konuda öfkelenmek veya hayal kırıklığına uğramak yerine, beden algısı bozukluğunun kendi kendine geçmeyen, profesyonel yardım olmadan genellikle daha da kötüleşebilen bir ruh sağlığı sorunu olduğunu kabul edin". Tilly de ergenlik çağının başlarında beden algısı bozukluğu yaşadı. "Yanımda duran insanlardan ne kadar çirkin olduğum için özür dilemek isterdim" diyor ve ekliyor: "Asla halka açık bir yerde ayna karşısına geçemezdim". Charlotte, insanlara "umut var, iyileşebilirsiniz" diyor. "Kendimi çok mutlu, huzurlu ve tatmin olmuş hissediyorum. Şu anki hayatımı gerçekten çok seviyorum ama buralara geleceğimi hiç düşünmemiştim."