Geçmişte vatandaşlık durumu, yaş, eğitim seviyesi ya da sosyoekonomik koşullar gözetilmeksizin, bu hatta ulaşmak herkesin hakkıydı. Hem şehir merkezlerinde hem de kırsal bölgelerde bu hizmetten faydalanmak mümkündü. Cep telefonlarından, sabit hatlardan ya da ankesörlü telefonlardan ücretsiz olarak aranabiliyordu. Özellikle yaşlılar, çocuklar, görme ya da işitme engelli bireyler gibi özel grupların da yardım alabilmesi için itfaiye birimleri çeşitli destek sistemleriyle bu hattı erişilebilir kılmaya çalışırdı. Örneğin görme engelliler için sesli yönlendirmeler ya da işitme engelliler için SMS yoluyla iletişim gibi çözümler geliştiriliyordu.