Universidad Miguel Hernández ile CIBER en Bioingeniería, Biomateriales y Nanomedicina ortaklığında yürütülen bir klinik araştırmada, optik sinirinde geri dönüşü olmayan hasar olan ve tam körlük yaşayan bir hastanın, görme bilgilerini işleyen beyin bölgesine elektriksel uyarı uygulanan deneyde doğal görme yetisinin bir kısmını beklenmedik biçimde geri kazandığı bildirildi.

Bu durum, görsel kortikal protezlerin güvenliğini ve uygulanabilirliğini değerlendirmek için tasarlanan çalışmanın bir parçası olarak gözlendi. Araştırmacılar, hastanın implante bağımsız şekilde, uzun süre ve spontanın gelişen bir görsel iyileşme yaşadığını aktardı.

Deney, görsel kortekse 100 mikroelektrottan oluşan bir intracortical matriks yerleştirilmesini içeriyordu; amaç, yapay görsel algı oluşturmak için bu bölgeyi elektrikle uyarmaktı.

Başlangıçta yapay görsel algı oluşturmaya yönelik olan uyarım süreci sırasında, hastanın önce ışık ve hareket algılamaya başladığı, ardından çevresindekilerin konumlarını doğru şekilde tarif etmeye başladığı görüldü. Bu ilk algı deneyimini hasta, hareket eden bir gölge gibi tanımladı; bu, yıllar sonra gördüğü ilk doğal görsel algıydı.

Uygulama sonrası aylarda hasta, günlük görsel antrenman çalışmaları yaptı. Bu eğitim rutinleri, görme yetisinin kademeli olarak artmasına katkıda bulunmuş olabilir. İlginç bir şekilde bu görsel gelişme implant çıkarıldıktan sonra da devam etti ve beyinde görsel bilgi taşımaya ilişkin sinyallerde açık şekilde iyileşme görüldü.

Bu vaka, optik sinir hasarı sonrası yıllar içinde bile görme yetisinin kısmen yeniden kazanılabilmesinin mümkün olabileceğine dair çok sıra dışı bir bulgu olarak değerlendiriliyor. Normalde böyle geri kazanımlar, hasar sonrası ilk birkaç ay içinde görülür; uzun süreli tam körlükten sonra ortaya çıkması ise son derece nadir.

Çalışma, görme korteksine elektriksel uyarı yoluyla müdahalenin, yalnızca yapay görsel algı oluşturmakla kalmayıp, hastanın kısmi doğal görme sinyallerinin tekrar ortaya çıkmasına yol açabileceğini ortaya koyuyor.