New York Üniversitesi ve British Columbia Üniversitesi'nden matematikçilerin, ön baskı olarak arXiv'da yayınladığı çalışma bir iğnenin farklı yönlerde hareket etmesi sonucunda ortaya çıkan şekli inceleyen ve onlarca yıldır çözülemeyen üç boyutlu Kakeya varsayımını çözdüğünü öne sürüyor. Kakeya varsayımı, 1917'de Japon matematikçi Sōichi Kakeya'nın sorduğu bir sorudan esinlenmiştir: Bir düzlemde bir iğneyi 180 derece döndürebilmek için gereken en küçük alana sahip bölge nedir? Bu tür bölgelere Kakeya iğne kümeleri adı verilir. New York Üniversitesi Courant Matematik Bilimleri Enstitüsü'nde doçent olan Hong Wang ve British Columbia Üniversitesi Matematik Bölümü'nde doçent olan Joshua Zahl, Kakeya iğne kümeleriyle yakından ilişkili olan Kakeya kümelerinin çok küçük olamayacağını kanıtladıklarını ve bunun da, bu kümelerin üç boyutlu hacmi sıfır olabilse dahi yapısal olarak üç boyutlu olmak zorunda oldukları anlamına geldiğini belirtiyorlar.

UCLA matematik profesörü ve matematikçilere verilen prestijli bir ödül olan Fields Madalyası sahibi Terence Tao, geometrik ölçüm teorisindeki gelişmeleri şu sözlerle değerlendiriyor: Hong Wang ve Joshua Zahl, kötü şöhretli Kakeya küme varsayımının üç boyutlu halini çözen bir ön baskı yayınladı. Bu, alanda çarpıcı bir ilerleme anlamına geliyor. Courant Enstitüsü Matematik Bölümü Başkanı Eyal Lubetzky, bu keşfin önemini şöyle vurguluyor: 21. yüzyılın en önemli matematiksel başarıları arasında yer alıyor. Courant Enstitüsü Profesörü Guido De Philippis, çalışmanın önemini şu sözlerle yorumluyor: Bu, matematik dünyasında harika bir eser. Son çalışma, karmaşık bir geometriye dair anlayışımızı derinleştiren yıllar süren ilerlemelerin üzerine inşa ediliyor ve bu alanı yeni bir seviyeye taşıyor. Önümüzdeki yıllarda, bu fikirlerin bir dizi çığır açıcı buluşu tetikleyeceğini düşünüyor. British Columbia Üniversitesi matematik profesörü Pablo Shmerkin, bu problemi şu sözlerle tanımlıyor:

Bu çözüm, alandaki son ilerlemeler üzerine inşa edilerek birçok yeni içgörüyü olağanüstü teknik ustalıkla birleştiriyor. Örneğin, araştırmacılar Kakeya varsayımından daha genel bir tüp kesişimleri ifadesi keşfetti ve bu ifadeyi ölçeklere göre tümevarım adlı güçlü bir yöntemle ele almayı başardı. Kakeya varsayımı, geometrik ölçüm teorisinin en zorlu problemlerinden biri. Çünkü kanıtlanması, üç boyutlu Öklid uzayındaki tüplerin etkileşim yapısının detaylı bir şekilde anlaşılmasını gerektiriyor. Courant Enstitüsü Profesörü Guido De Philippis, çalışmanın etkilerini son olarak şu sözlerle vurguluyor:

Bu sonuç yalnızca geometrik ölçüm teorisinde büyük bir atılım değil, aynı zamanda harmonik analiz, sayı teorisi ve bilgisayar bilimi ile kriptografi alanlarında bir dizi heyecan verici gelişmenin de önünü açıyor. Özellikle bu alanlardaki problemlerde, ilgili veriler dalga paketlerine (elektromanyetik veya diğer dalga türlerinin bulunduğu uzay bölgeleri) ayrıştırılabilir. Bu paketler, büyük ölçüde "küçük tüpler" üzerinde yoğunlaşır. Bilgi paketlerinin birbiriyle nasıl etkileştiğini anlamak için bu tüplerin kesişim dinamiklerini kavramak temel öneme sahip.