Bilge Keykubat: Sokaktaki Gencin Barınma Ve Diploma Kaygısı Neyse, Tarladaki Çiftçinin Tohum Ve Su Kaygısı Odur

Fransa’dan İtalya’ya, Belçi­ka’dan Arnavutluk’a, Bre­zilya’dan Hindistan’a dün­yanın farklı ülkelerinde gençler sokaklara çıkıyor. Kimi eğitim sis­temini, kimi hayat pahalılığını, ki­mi barınma sorununu, kimi de de­mokrasi ve fırsat eşitsizliğini, ki­mi de iklim krizi ve kuraklık için protesto ediyor.

Bu hareketlerin ortak bir mer­kezi ya da aynı hedefi yok. Ancak farklı ülkelerde benzer bir soru yükseliyor: Bugünün gençleri, ya­rınlarını kurabileceklerine ne ka­dar inanıyor?

Bu soruyu yalnızca öğrenci ha­reketleri üzerinden okumak ek­sik kalır. Çünkü aynı dünyada çiftçi üretim maliyetleriyle, tü­ketici gıda fiyatlarıyla, çalışanlar ise gelirleriyle geçimlerini den­gelemeye çalışıyor. Birbirinden farklı görünen bu sorunlar, eko­nomik düzenin insanlara sundu­ğu imkânlar ve yüklediği maliyet­ler üzerinden kesişiyor.

Bu ülkelerin her birinin siyasi ve ekonomik koşulları farklı. An­cak eğitim, barınma, istihdam ve kamusal hizmetler üzerin­den yükselen itirazlar, insanların emeklerinin karşılığını alabile­cekleri bir hayat kurma arzusunu görünür kılıyor.

Sokaktaki gencin barınma ve diploma kaygısı neyse, tarladaki çiftçinin tohum ve su kaygısı odur. İkisi de aynı ekonomik sistemin yarın vaat edememesinden besle­niyor.

Türkiye açısından ise mesele, küresel gelişmeleri uzaktan izle­mekten ibaret değil. Gıda fiyatları, çiftçinin üretim maliyetleri, genç­lerin istihdam beklentileri ve kır­sal yaşamın geleceği aynı anda ele alınması gereken başlıklar.

Gençlerin tarımdan uzaklaşma­sını yalnızca köy hayatını tercih etmemeleriyle açıklayabilir mi­yiz? Yoksa gelir belirsizliği, üre­tim maliyetleri, araziye erişim ve sosyal olanakların sınırlılığı da bu tercihte rol oynuyor mu?

Bilge Keykubat’ın yazısı