Yeniçağ
Haber akışına dön

Çocukluğa Dönüş Bileti: Disneyland

Çocukluğa Dönüş Bileti: Disneyland

Paris’in merkezinden RER A hattıyla yaklaşık kırk dakika uzaklıktaki bu istasyonun hemen ötesinde, çocukluğumun hayal dünyasından çıkıp karşıma dikilmiş bir masal diyarı uzanıyordu. Paris gezimin son gününde, şehrin tarihî sokaklarından ve sanat duraklarından biraz uzaklaşıp Disneyland’in renkli dünyasına adım attım. O gün burayı yalnızca bir eğlence parkı olarak değil, çocukluğuma yapacağım küçük bir yolculuk olarak görmek istedim.

Aslında Disneyland’in ortaya çıkışında da çocukluğa duyulan özlemin ve ailece geçirilen zamanın önemli bir yeri var. Her şey, Walt Disney’in kendi kızlarıyla yaptığı geziler sırasında şekillenmeye başlamış. Lunaparklarda çocukları eğlenirken kendisinin çoğunlukla kenarda beklediğini fark eden Disney, ebeveynlerin ve çocukların birlikte keyifli vakit geçirebileceği farklı bir eğlence alanı hayal etmiş. Bu düşünce, 17 Temmuz 1955’te Kaliforniya’nın Anaheim kentinde ilk Disneyland’in açılmasıyla gerçeğe dönüştü. Böylece ziyaretçilerin yalnızca oyuncaklara binmekle kalmayıp kendilerini hikâyelerin içinde bulabilecekleri yeni bir tema parkı anlayışı doğdu.

Disneyland Paris’in hikâyesi ise yıllar sonra Avrupa’ya uzandı. Fransız yetkililer ile The Walt Disney Company arasında 1987 yılında imzalanan anlaşmanın ardından Marne-la-Vallée’de inşaat başladı. 12 Nisan 1992’de Euro Disney adıyla kapılarını açan park, Avrupa’daki ilk Disney destinasyonu oldu. Bugün iki tema parkı, Disney otelleri, restoranları ve alışveriş-eğlence alanlarıyla ziyaretçilerine birkaç güne yayılan bir deneyim sunuyor.

Peki, Disney denince neden akla ilk Mickey Mouse geliyor? Bunun cevabı, aslında bütün bu masal dünyasının geçmişinde saklı. Walt Disney ve animatör Ub Iwerks tarafından 1928 yılında hayata geçirilen Mickey Mouse, aynı yıl Steamboat Willie adlı kısa animasyonla geniş kitlelerin karşısına çıktı. Zamanla yalnızca bir çizgi film karakteri olmaktan çıkarak Disney markasının simgesine dönüştü. Mickey’nin iyimserliği, neşesi ve karşılaştığı zorluklara rağmen enerjisini kaybetmeyen karakteri, onu farklı kuşakların ortak hafızasında özel bir yere taşıdı. Bugün parkın geçit törenlerinde, karakter buluşmalarında ve pek çok ayrıntısında Mickey’ye rastlamamızın nedeni de bu köklü geçmiş. Bir bakıma Disney’in hikâyesi, onunla başladı ve onunla özdeşleşti.

Disneyland Park’ın girişinde ziyaretçileri karşılayan Main Street U.S.A., Walt Disney’in çocukluğunun geçtiği Amerikan kasabasından ve yirminci yüzyıl başındaki küçük kasaba yaşamından esinlenerek tasarlanmış. Gaz lambaları, şekerci dükkânları, atlı tramvayı ve sokak müziğiyle bir film setini andıran bu caddede ilerlerken kendimi başka bir zamanın içinde buldum. Sokağın sonunda ise bütün ihtişamıyla Uyuyan Güzel’in şatosu karşıma çıktı.

Pembe ve mavi kuleleriyle yükselen Le Château de la Belle au Bois Dormant, parkın en ikonik yapısı olmasının yanı sıra masalsı atmosferinin de merkezinde yer alıyor. Şatonun alt katında, Malefiz’in ejderhasının karanlık bir mağarada uyuduğu etkileyici bir bölüm bulunuyor. Disneyland Park, her biri farklı bir dünyanın kapısını aralayan beş ayrı tematik bölgeden oluşuyor: Main Street U.S.A., Vahşi Batı atmosferini yaşatan Frontierland, tropik esintileriyle Adventureland, masalların dünyası Fantasyland ve geleceğin hayal edildiği Discoveryland. Ben de bir yandan kalp atışımı hızlandıran oyuncaklara bindim, diğer yandan Teksas temalı bir restoranda yemek yiyerek bu renkli dünyanın tadını çıkardım.

Günün benim için en özel anlarından biri ise Alice ve Şapkacı ile karşılaşmaktı. Alice benim en sevdiğim karakter. Benim gibi Alice’e düşkün bir sanatçı daha var. Onu da gelecek haftalarla sizinle paylaşacağım. Fantasyland’de, çayın, labirentlerin ve akıl almaz sürprizlerin hüküm sürdüğü Alice Harikalar Diyarı’nın karakterleriyle tanışmak, çocukluğumun sayfaları arasında yeniden dolaşmak gibiydi. Üstelik bu kez onların dünyasına yalnızca uzaktan bakmıyor, doğrudan içinde yer alıyordum. Bir zamanlar hayal ederek izlediğim karakterlerin birkaç adım ötemde olması, çocukluğumdan tanıdığım o heyecanı yeniden hissettirdi ve açıkçası gözlerim doldu.

İçimdeki minik Mina’nın mutlu bir bakışla bana teşekkür ettiğini hayal ettim.

Disneyland’i yalnızca çocuklara önerebileceğim bir yer olarak görmüyorum. Aksine, yetişkinlerin de buraya en az bir gün ayırmasını isterim. Çünkü büyüdükçe hayatın ciddiyetine, sorumluluklarına ve bitmeyen koşuşturmasına öyle alışıyoruz ki bazen hiçbir şeyi düşünmeden eğlenmenin ne kadar iyi geldiğini unutuyoruz. Oysa insanın içinde hâlâ heyecanlanmayı, şaşırmayı ve en küçük şeylere çocukça sevinmeyi bekleyen bir taraf var. Disneyland, o tarafı yeniden gün yüzüne çıkarmak ve yaşımızı bir kenara bırakıp eğlenceye kapılmak için oldukça güzel bir fırsat.

O gün defterimi bir kenara bırakıp kendimi Disneyland’in renkli dünyasına bıraktım. Çocukluğumdan tanıdığım karakterlerle karşılaşmak, hiç düşünmeden eğlenmek ve zaman zaman kendimi yeniden çocuk gibi hissetmek… Paris’ten ayrılırken yanımda götürdüğüm en tatlı ve içimi sıcacık yapan hatıralardan biri de bu oldu. Sanırım insan kaç yaşına gelirse gelsin, içinde biraz masala yer açmalı. Sizce de öyle değil mi?

Okumaya devam et

Pusholder

Senin gündemin

Okuma seçenekleri

Push AIÖzet

PusholderKaynakta oku
yenicaggazetesi.com