Dersim’de Emeğin, Dayanışmanın Ve Ortak Mücadelenin Politik Zemini: 11’inci İl Kongresinden Notlar

EMEP Dersim 11. İl Kongresi, kentin tarihsel hafızasını, ana dilini ve ekoloji mücadelesini sınıf siyasetiyle buluşturdu. Şimdi asıl eşik, salondaki bu ortak iradeyi kalıcı bir mücadeleye dönüştürmek: Onlar adına değil, onlarla birlikte.

Dersim- Emek Partisi (EMEP) Dersim İl Örgütünün gerçekleştirdiği 11. İl Kongresi, birkaç yılda bir tekrarlanan rutin bir parti prosedürünün ötesinde, kentin politik hafızasını, toplumsal dinamiklerini ve ortak mücadele arayışlarını görünür kılan bir buluşmaya dönüştü. 350 kişilik kapasitesiyle neredeyse tamamen dolan salon, Dersim’de emek ve demokrasi güçlerinin ortak mücadele arayışının toplumsal karşılığını gösteriyordu.

Kongreye kentteki farklı siyasi ve toplumsal yapıların sunduğu destek, sembolik bir nezaketin ötesinde anlam taşıyordu. Salondaki dayanışma ve konuşmalara gösterilen ilgi; toplumsal barış ve müzakere süreçlerine ilişkin beklentilerin, derinleşen ekonomik krize ve ağırlaşan sınıfsal eşitsizliklere karşı ortak mücadele ihtiyacıyla buluştuğunu ortaya koyuyordu. Farklı politik öznelerin kendi kimliklerini ve mücadele deneyimlerini koruyarak ortak talepler etrafında buluşabileceği bir zemin vardı. Asıl mesele, bu zemini kongre salonunun dışına taşıyarak kalıcı ve örgütlü bir mücadele pratiğine dönüştürebilmek.

Kongrenin dikkat çeken politik boyutlarından biri, siyasetin kentin kültürel ve tarihsel dokusuyla kurduğu ilişkiydi. Karşılamaların ve konuşmaların ana dilinde yapılması, siyasetin yerelin kendi diliyle, hafızasıyla ve toplumsal gerçekliğiyle buluşması açısından anlamlıydı. Ana dilin kamusal ve politik alanda görünür olması, eşit yurttaşlık, kimlik ve demokratik temsil mücadelesinin yerelden başlayarak güçlendirilmesi gerektiğini hatırlatıyordu.

Bu yaklaşım, önümüzdeki döneme ilişkin mücadele başlıklarında da karşılığını buluyordu. Dersim Tertelesi ile gerçek ve kapsamlı bir yüzleşme talebi, doğayı ve yaşam alanlarını tehdit eden sömürgeci madencilik faaliyetlerine karşı ekoloji mücadelesi ve onurlu barış arayışı, kentin tarihsel ve güncel sorunlarını aynı politik zeminde buluşturuyordu. Bu başlıklar, Dersim'in geçmişten bugüne taşıdığı hak ihlallerini, eşitsizlikleri ve toplumsal talepleri birlikte ele alan bir mücadele perspektifine işaret ediyordu.

İl Başkanı Ergin Tekin’in konuşması kongrenin politik hattını ve önümüzdeki döneme ilişkin mücadele perspektifini ortaya koyan güçlü bir içerik taşıyordu. Kentin tarihsel birikimi, toplumsal sorunları ve emek ve demokrasi mücadelesi arasındaki bağı kuran konuşma, kongrenin yerel siyasetle kurduğu ilişkiyi görünür kıldı. Kongrenin atmosferinde dikkat çeken, bu sözlerin salondaki toplumsal karşılıkla buluşmasıydı.

Kongrenin en dikkat çekici anlarından biri ise kadınların politik temsiliyeti ve söz kurma gücü açısından EMEP Milletvekili Sevda Karaca'nın konuşmasıydı. Karaca kürsüye çıktı ve sözünü hiç aceleye getirmeden, tane tane kurdu. Konuşması uzundu ancak anlattıkları, neoliberal yıkımın insan yaşamını hangi sınırlara kadar zorladığını; yoksulluğun, güvencesizliğin, işsizliğin ve eşitsizliğin insanların tahammül sınırlarını nasıl aşındırdığını bütün açıklığıyla ortaya koyuyordu. Soyut ekonomik göstergelerin ardındaki insan hikâyelerini ve sınıfsal gerçekliği görünür kılıyordu. O kürsüde sözünü kısaltması, anlatacaklarını ayrılan süreye sığdırması beklenemezdi. Çünkü konuşması, emeğin, yoksulluğun ve toplumsal itirazın birikmiş sesini taşıyordu. Kadın temsiliyetinin politik gücü, tam da sözün sınırlarını genişlettiği ve gündemi belirlediği böyle anlarda görünür hale geliyordu.

Dayanışmanın bir başka anlamlı sembolü de kentin ortak değeri Dersimspor'dan geldi. Kulübün kongreye çiçek göndermesi, basit bir nezaket jestinin ötesinde, kentin kolektif hafızası ve aidiyet kültürü açısından anlam taşıyordu. Dersimspor, gençlerin kentle, kültürleriyle ve birbirleriyle bağ kurabildikleri önemli bir kimlik alanı. Tarihsel ve kültürel köklerinden uzaklaştırılan, işsizlik ve geleceksizlik kıskacında bağımlılık ve çeteleşme gibi sorunlarla karşı karşıya kalan Dersim gençliği açısından bu aidiyet alanlarının korunması ve güçlendirilmesi özel önem taşıyor. Bu dayanışma, kent siyasetinin sporla ve gündelik yaşamın bütün dinamikleriyle eşit, yatay ve sahici ilişkiler kurabildiği ölçüde kapsayıcı olabileceğini de hatırlatıyordu.

Kongrenin ortaya koyduğu çoğulcu tablo, bazı eksiklikleri ve gelecek döneme ilişkin beklentileri de beraberinde getiriyordu. Önümüzdeki dönem programına alınan mücadele başlıklarının doğrudan özneleri olan köylülere, küçük üreticilere, ekoloji aktivistlerine ve işçilere kürsüde daha geniş bir söz alanı açılabilirdi. Madencilik faaliyetlerinden etkilenen köylerin, toprağını ve suyunu savunanların, üretim alanlarını kaybetme tehdidiyle karşı karşıya kalanların deneyimleri kürsüye daha fazla yansıyabilirdi.

Benzer biçimde, toplumsal direnişin ve gündelik yaşam mücadelesinin önemli taşıyıcıları olan yereldeki kadınların kürsüdeki ve karar mekanizmalarındaki temsiliyetinin daha fazla güçlendirilmesi gerekiyor. Ev içi emeği, tarımsal üretimi, bakım sorumluluklarını ve yaşam alanlarını savunma mücadelesini omuzlayan kadınların kendi deneyimleriyle politik özne olarak görünür olması, toplumsal muhalefetin genişlemesi açısından önemli. Halkın kendi sözüyle, iradesiyle ve örgütlü gücüyle siyasetin kurucu öznesi haline gelmesi gerekiyor. Kongrenin önündeki önemli eşiklerden biri de bu olacaktır.

Bütün bu değerlendirmelerin ötesinde, kongrenin en çarpıcı yanı salona hakim olan toplumsal gerçeklikti. Orada bir parti örgütünün delegeleri ve konuklarından çok daha fazlası vardı: Yıllardır baskıya, ekonomik daralmaya, siyasal dışlanmaya ve çözümsüz bırakılan sorunlara rağmen mücadele iradesini koruyan özneler... İlerleyen yaşlarına ve sağlık sorunlarına rağmen salonu dolduran, kendi tarihine, kimliğine ve geleceğine sahip çıkmaktan vazgeçmeyen bir toplumsal irade. Haklı olmanın yıllar içinde biriktirdiği yorgunluğu taşıyan, ancak sözünden ve mücadelesinden vazgeçmeyenler... Bu tablo, Dersim’de siyasetin gerçek gücünün halkın tarihsel deneyiminde, toplumsal hafızasında ve ortak mücadele kapasitesinde saklı olduğunu bir kez daha gösteriyordu.

Kongre, ortak mücadele için önemli bir toplumsal zeminin varlığını gösterdi. Şimdi ihtiyaç duyulan, bu enerjiyi kongre salonlarıyla ve dönemsel buluşmalarla sınırlamadan; emekçilerin, kadınların, gençlerin, köylülerin ve ekoloji mücadelesi yürütenlerin söz ve karar sahibi olduğu kalıcı bir mücadeleyi dönüştürerek sürdürmek... Dersim’de ortak gelecek, farklı politik yapıların yan yana durmasından daha fazlasını; eşitlik, özgürlük, emek, barış ve yaşam hakkı temelinde ortak bir toplumsal iradenin örgütlenmesini gerektiriyor, dünden daha fazla.

Onlar adına değil, onlarla birlikte. Belki de kongrenin geride bıraktığı en önemli politik sorumluluk buydu.

31 yıldır emeğin sesi olan Evrensel, gücünü sadece okurlarından alıyor. Emeğin sesinin daha gür çıkması için sen de güç ver.

E-Gazete Her gün basılı gazeteyi dijital olarak oku...

Sesli Yazılar Köşe yazılarımızı sesli olarak dinle...

Reklamsız Deneyim Reklamlara takılmadan sadece habere odaklan.

İndir, Oku, Dinle...

Şifresiz Giriş İmkanı E-posta adresinle şifresiz giriş yapabilirsin.

App Store'dan İndir

Google Play'den İndir