1870’lerde Alman nöropatolog Carl Wernicke bir bilmeceyle karşı karşıyaydı. Hastalarından bazılarında beynin sol yarım küresinde, kulağın hemen üstündeki bir bölgede hasar meydana geldiğinde, konuşulanları anlama yeteneklerini ve konuşma yeteneklerini kaybettiler.
Dinleme Ve Konuşma Sanıldığı Kadar Ayrı Değil: Yüzyıllık Gizem Çözülmüş Olabilir

Yüzyıllık gizem çözülmüş olabilir
Hastaların kelimeleri karmakarışık veya anlamsız bir şekilde çıkıyordu. Wernicke, beynin bu bölgesinin kulaklardan gelen işitsel sinyallerin anlamlarıyla eşleştirildiği bir tür bağlantı noktası içerebileceğini düşündü. Bu, konuşmayı anlamadaki zorlukları açıklayabilse de hastaların neden normal şekilde konuşamadığı sorusunda cevap veremiyordu.
Beyin ameliyatları yoluyla yapılan deneyler, bu bölgenin bir alt bölgesinin konuşma üretimi için hayati önem taşıyan nöronlar içerdiğini gösterdi. Sonuçlar, bazı hastalarda konuşmayı nasıl geri kazanabileceğine dair yeni bir ipucu sağladığı için heyecan vericiydi. Çalışmayı yöneten San Francisco’daki Kaliforniya Üniversitesi’nden Dr. Edward Chang, “Şu anda ders kitaplarımızda bulunan bağlantı şemasını” değiştirdiği için de önemli olduğunu aktardı.
Beyindeki dilin klasik görüşü iki bölgeye ayrılması
Beyindeki dilin klasik görüşü, iki bölgeye ayrıldığı yönünde. İşitsel kortekste yer alan Wernicke alanı, kelimeleri dinleme ve anlama sorumluluğunu üstlenirken, istemli hareketleri kontrol eden beyin motor korteksinde bulunan Broca alanı ise konuşma üretimini yönetir. Her bir alanın sınırları belirsiz ve bireyden bireye biraz farklılık gösterir ancak genel tablo, farklı işlevlere sahip iki bölgeden oluşur.
Bu anlayış, Wernicke hastalarının neden konuşamadığı sorusuna bir cevap önerdi. Bilim adamları, konuşma sorunlarının aslında işitme sorunları olduğunu düşündüler. Hastaların kelimeleri oluşturmak için fiziksel yetenekleri hala vardı ancak konuşurken kendilerini anlama yetenekleri bulunmadığından normal şekilde konuşamıyorlardı.
Tablo tekrardan çiziliyor
Science dergisinde yayınlanan çalışma, tabloyu yeniden çiziyor. Araştırma, beynin iki ayrı bölümünün dinleme ve konuşma işlevlerini ayrı ayrı yerine getirdiğini, aksine bu iki işlevin birbirleriyle yakından bağlantılı olduğunu öne sürdü. Şaşırtıcı bir şekilde, bilim adamları bu bağlantıları gerçek zamanlı olarak, ameliyat geçiren gerçek beyinlerde tespit edebildiler.
Doktorlar dil kaybını en aza indirmek için beyin ameliyatları öncesinde hastaların Wernicke bölgesini rutin olarak test ederler. Bu işlemlerin bazılarında hastalar uyanıktır, bu da doktorların kafataslarının içine bakarken onlara soru sormasına olanak tanır.
“Bizi insan yapan şeyin bir parçası olabilir”
Ekip, bir kelimeyi hem duyarken hem de söylerken aynı nöronların bazırlarının aktifleşmesinden dolayı, bu bölgenin bebeklerin dil öğrenmesine yardımcı olan tekrarlama için önemli olabileceğini savundu. Diğer primatların da beyinlerinde benzer bir bölgeye sahip olmadığı görüldü, bu durum da karmaşık konuşmanın evrimleşmemesinin bir nedeni olabilir.
Chang, “Duyduğumuz kelimeleri söylediğimiz kelimelere dönüştüren bu alt bölge, bizi insan yapan şeyin bir parçası olabilir.” sözlerini kullandı.




