Dışarıdaki Hukuksuzlukların Bin Beteri Cezaevlerinde Yaşatılıyor: Hükmü Tamamlasak Da Tahliye Edilmiyoruz

35 yıldır cezaevinde tutulan siyasi mahpus Sevgi Saymaz, 30 yıllık infaz süresini doldurmasına rağmen idare tarafından verilen disiplin cezaları gerekçe gösterilerek tahliye edilmiyor: “20-30 yılımıza değil, ömrümüze kilit vuruluyor.”

Tarih 19 Aralık 2000’di. F tipi cezaevlerine geçişe karşı başlatılan ölüm oruçlarını ve açlık grevlerini bitirme amaçlı bir katliam yaşandı. Adına da “hayata dönüş” denildi. 20 cezaevine eş zamanlı düzenlenen operasyonlarda 30 mahpus ile iki asker hayatını kaybetti. Operasyonlar bazı cezaevlerinde birkaç gün daha sürdü. DSP-MHP-ANAP koalisyonunun Adalet Bakanı Hikmet Sami Türk’tü.

Ankara Kızılay-Sakarya’daki eylemde Fikriye Teyze’ye ulaşmaya çalışıyordum. Kızı Sevgi Saymaz’ın bulunduğu cezaevindeki son durumu anlamaya çalışıyor, evladı hayatta mı öğrenmek istiyordu. Elimde o dönem çalıştığım televizyon kanalının mikrofonu ile daldığım kalabalıktan bir grup genç, “Burjuva basını buraya almayın” diye bağırınca Fikriye Teyze bana sahip çıktı; “Dokunmayın, o çocuk sosyalist!” dedi. Tam o anda halkanın dışından bir grup sivil polisin eliyle beni gösterdiğini fark ettim. Kalabalıktan çıktığım an başıma gelecekleri anlamıştım. O günü her andığımda gülümserim.

Fikriye Saymaz ile eşi Müzekkir Saymaz çifti hem hemşehrimiz hem de aile dostumuz. Yıllardır kızları Sevgi Saymaz için verdikleri mücadelenin uzaktan tanığıyım. Ha çıktı ha çıkacak diye bekledikleri kızlarının 6 yıl daha idari cezalar verilerek tahliye edilmemesi üzerine kahroldular ama mücadeleden de vazgeçmediler.

Siyasi mahpus Sevgi Saymaz’ın maruz kaldığı hukuksuzluklara dikkat çekmek için hükümlü bulunduğu Kandıra Cezevi önünde, 2 Kasım Pazartesi günü saat 11 00’de bir basın açıklaması yapılacak.

Okuyacağınız mektup bana haftalar önce gönderildi. O günlerde biz de gazetecilik meslek örgütleri olarak gazetecilere ve habere yönelik saldırılara karşı bir eylem planladığımız için ancak kaleme alabiliyorum. Buradan Sevgi Saymaz ve tüm kadın siyasi tutsaklardan gecikme için özür diliyorum. Gazetecilerin durumunu bilen şu satırları kaleme almış Sevgi Saymaz, “Tamamlanmasına müsaade edilmeyen ne çok cümlemiz var hapishanelerde. Gerçi benzer bir durumu, siz basın-yayın emekçilerinin de yaşadığını düşünüyorum. İnancın, kalemin, dilin kilidini çözmek, şimdiki zamanlarda daha ağır bedel ödemeyi gerektiriyor. Ki ülkemiz halkları, gazeteciler, aydınlar, sanatçılar, muhalif olan her kesim ziyadesiyle bedel ödüyor. Hapishanelerdeki siyasi tutsaklar da bunun bir parçası…”

Kocaeli 1 No’lu F Tipi Yüksek Güvenlikli Cezaevinden gönderdiği mektubunda şöyle diyor siyasi mahpus Sevgi Saymaz, “İyiyiz demek bir hapishane geleneğidir. Bizler de burada 20 siyasi kadın tutsak olarak ‘Her şeye rağmen iyiyiz’ demeye devam ediyoruz…

Çok büyük hukuksuzluklara maruz kalsak da ADALET demekten hiç vazgeçmeyeceğiz. Sizden de sesimi duyurmanızı isteyeceğim… Hükmü tamamlamış olsak da tahliye edilmiyoruz. Gelene açık olan kapılar, gidecek olana kilitli… 20-30-40 yılımıza değil ömrümüze kilit vuruluyor, tamamına…”

60 yıllık ömrünün 35 yılı hapishanede

Sevgi Saymaz tam 35 yıldır kesintisiz cezaevinde. 1992 yılında Devlet Güvenlik Mahkemesinde yargılanarak müebbet hapse mahkum edildi. Devamını kendi kaleminden okuyalım…

“Bu 36 yıla tekabül eder. Şartlı tahliye süresi ise 30 yıldır. Bizim deyimimizle yatarı 30 yıldır. İnsan ömrü için azımsanmayacak bir süre. Benim için ise dışarıda geçirdiğim yıllardan daha fazlası demek. 60 yıllık ömrümün 24 yılını dışarıda geçirdim, kalanı kesintisiz hapishanede…

İlk başlarda 30 yıla kim öle kim kala diyordum… Muhtelif düşünceler vardı ancak hiç kimse 35’inci yılda dahi hapishanede tutulacağımı tasavvur edemiyordu… Arkadaşlarım hesaplamışlar, ben bile şaşırdım. 35 yıl: 142 mevsim, 12 bin 930 gün dört duvar arasında bir parça gökyüzü ile… Ben içeri girdiğimde doğanlar bugün 35 yaşında… 30’uncu yılı doldurup da tahliye günü geldiğinde annemin sevdiğim yemekleri hazır ettiğini öğrendim. Acaba hangi yemekleri seviyordum diye düşünmeden edemedim... Arkadaşlarım dışarıda yapmam gerekenleri sıralıyordu. Kimi için İstanbul’da martılara simit atacaktım, kimi için bir akşamüstü Ankara sokaklarını adımlayacaktım. Sonsuzluğa uğurladığımız canlarımızın mezarlarını karanfillerle ziyaret edecektim. Ancak tahliye günü geldiğinde verilmiş olan hücre cezalarından dolayı infazımın yakıldığı söylendi. Yani tahliye edilmeyecektim. 6 yıl daha hapishanede tutulacaktım…”

“OHAL sonrası dışarıda olduğu gibi içeride de baskı, yasak, hak ihlalleri artırıldı. Hak gasplarının karşısında durduğumuz için hapishane idarelerince sayısız disiplin cezasına maruz kaldık. Hücre cezaları, mektup, telefon, ziyaret yasakları yağmur gibi yağdırılıp rutin uygulamalar haline getirildi. Haklarımızı koruma mücadelesi infazımız yakılarak cezalandırılıyordu. Verilen, halen de verilmekte olan bu disiplin cezaları ile ‘iyi halli’ olmaktan çıktığımız belirtilerek infazımız yakılıyor ve şartlı tahliye hakkı ortadan kaldırılıyor. Verilmiş olan hapis cezalarının tamamını hapishanede geçireceksin deniliyor. Hiçbir hukuki eğitime sahip olmayan disiplin kurulları bizlere hapis cezası vermiş oluyor.

Hal böyleyken insanın aklına ‘Acaba kimler iyi halli’ diye bir soru takılıyor doğal olarak. Örneğin, hapishaneden dışarıdaki kadına mektup yazıp, ‘Çıkınca seni öldüreceğim’ diyen erkek hükümlü, iyi halli olduğu için tahliye edilmiş ve söylediğini yapıp kadını öldürmüştü. Ben ise slogan attığım, izlenmek istemediğimden kamerayı kapattığım için iyi halli kabul edilmiyorum.”

“Şimdi diyeceksiniz ki, 35 yıl olmuş. 36 yılda tahliye olacaksınız. Hayır, bununla da yetinilmedi. Özellikle OHAL sonrası hak gasplarına karşı çıktığımız için hücre, ziyaret, mektup, telefon gibi yasaklar disiplin kurullarınca verilirken aynı konularda sayısız dava da açtılar. Hak savunmak suç olarak gösterildi.

Atılan sloganlar, ‘Kitap-yayın hakkımız engellenemez!’ gibi olduğu biçimiyle değil değiştirilerek tutanaklara geçirildi. Söylemediğimiz sözler söylenmiş gibi gösterildi. Verilmiş doktor raporlarını mahkemeye sunmak istediğimde hiç doktora gitmemiş olduğum söylendi… Bize verilen cezalar dışarıdaki bir insana verilmiş olsa yatarı olmayacaktı. Ama ben (biz) hapishanede olduğum için ana davamın üstüne ekleniyor. Yani 30 yıl + 6 yıl + sayısız hapis cezası… Özcesi, siyasi tutsaklara tahliye imkansız.”

“Geçenlerde gazetede ANKA haber ajansının bir haberini okudum. 6 Şubat depremlerinde yıkılan Zümrüt Apartmanı’nda 36 kişi hayatını kaybetmiş, 19 kişi yaralanmıştı. Kimi sanıkların ‘Üzerlerine atılı suçu işlediklerine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı’ gerekçesi ile beraatlerine karar verilmiş. Vay be dedim, mahkemelerin kesin ve inandırıcı delil bulması gerekiyormuş!

Üç beş yıl öncesine kadar yaşadığımız hukuksuzlukları anlatmakta zorlanıyorduk. Şimdilerde daha rahat anlatabiliyoruz. Çünkü tüm muhalif kesimler aynı durumla karşı karşıya. Sıra, kendinden olmayan herkese gelmiş durumda…”

Sevgi Saymaz 7 sayfalık mektubunda maruz kaldığı/kaldıkları hukuksuzlukları tek tek anlatmış. Bana bir bileklik bir çift de küpe göndermiş hem kendi yaptığı hem de yan hücredeki kadın siyasi mahpusların hediyesi. Aldım, başımın üstüne koydum. Fikriye teyze ve Müzekkir amca ile sevdiği yemekleri yiyebileceği sofrada bir an önce buluşması dileğiyle…

31 yıldır emeğin sesi olan Evrensel, gücünü sadece okurlarından alıyor. Emeğin sesinin daha gür çıkması için sen de güç ver.

E-Gazete Her gün basılı gazeteyi dijital olarak oku...

Sesli Yazılar Köşe yazılarımızı sesli olarak dinle...

Reklamsız Deneyim Reklamlara takılmadan sadece habere odaklan.

İndir, Oku, Dinle...

Şifresiz Giriş İmkanı E-posta adresinle şifresiz giriş yapabilirsin.

App Store'dan İndir

Google Play'den İndir