Dücane Cündioğlu’nun Algısı Metnin Hakikatine Çarptı: İbrahim Paşalı'nın Yazısı Bağlamından Nasıl Koparıldı?

Halk TV'ye, kanalın sahibi Cafer Mahiroğlu hakkında yürütülen "rüşvet", "ihaleye fesat karıştırma" ve "suçtan kaynaklanan malvarlığı değerlerini aklama" soruşturması kapsamında sulh ceza hakimliği kararıyla el konuldu ve Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu (TMSF) kayyum olarak atandı.

Kayyum heyetinin başına Gazeteci-Yazar İbrahim Paşalı görevlendirildi.

Bu idari ve hukuki gelişme, kısa sürede sosyal medyada boyut değiştirerek kasıtlı bir algı operasyonuna dönüştürüldü.

Paşalı'nın görevlendirilmesi üzerinden yürütülen dezenformasyon dalgası, meseleyi hukuki bir süreçten çıkarıp siyasi bir hesaplaşma zeminine çekmeyi hedefledi.

Oluşan bu bulanık havayı ve sosyal medyadaki köpürtmeyi fırsat bilen Dücane Cündioğlu ise, geçmişte kendisine yönelik kaleme alınan fikri eleştirileri çarpıtarak durumdan vazife çıkardı.

"Dücane Cündioğlu’nu Ara Sokaklara Geri Çağırmalı"

"İslamcıların en pespayeleri kayyum oluyor. Mahalleye geri çağıralım Dücane hocayı diyorlar. Mahalleniz yerin dibine batsın. Kayyum sülalesi

Cündioğlu'nun sığlaştırdığı söyleme karşı dijital mecralarda verilen yanıtlar, entelektüel savrulmanın boyutlarını bir kez daha gözler önüne serdi.

Seyyah Abdullah Kibritçi, Cündioğlu'nun Paşalı'yı hedef alan sözlerinin yer aldığı videonun altına yaptığı yorumda, yazının bağlamından nasıl koparıldığını anlattı.

"Yazıyı unutmamış, muhteşem bir sabırla fırsatını beklemiş. Fakat yazıda 'mahalleye çağırmak' yok, onu uydurmuş. Ara sokaklar/arka sokaklar muhabbetini anlamamış olamaz. Yine de aklında böyle kalmış olmalı." diyen Kibritçi, "Aklında neden böyle kalır? Beklendiğini düşündüğünden. Beklenildiğini düşünen adamlar bana hep garip gelmiştir. Bir sabah uyanıp mehdiliğini iddia edenler, daima onların arasından çıkar." ifadelerini kullandı.

Yapılan paylaşımlar ve gelen diğer yorumlarda Cündioğlu’nun düştüğü durum şu ifadelerle özetlendi:

"Güya kendisine mahalleye dön yazısı yazılmış gibi feryat ediyor; oysa o yazı doğrudan kendi eski kitabına bir göndermeydi: Ara sokaklara dön... Ne yazık ki ana caddenin parlak ışıkları aklını başından almış durumda. Vaizlerin ilim adamı, demagogların mütefekkir, felsefe tarihçilerinin filozof zannedildiği bir ülkede yaşıyoruz. Ömer Hayyam’ı Kadıköy’ün meyhanelerinde gören var mı? Ada sahillerinde dolaşan bir Yunus Emre neden yok? İstiklal Caddesi’nde o kadar çok ünlüyle karşılaşmamıza rağmen, neden Niyazi-i Mısrî’yle karşılaşamıyoruz?"