Evrensel'in Manşeti: Yaşamak İçin Birleş!

Türkiye işçilerin ölümle burun buruna çalıştırıldıkları bir iş sahası oldu. Büyüme, rekabet, üretim baskısı, sendikasızlaşma ve kâr hırsı katliam rejimini derinleştirdi. Bunun karşısında patronlara en büyük ceza üretim araçlarının ellerinden alınması

Sayfamızdaki yüzlerce isim, Türkiye’nin devasa bir işçi mezarlığına dönüştüğünün kanıtı... İSİG Meclisi kayıtlarından alınan bu liste, çalışırken ölen en az 38 bin işçinin anısını ve hesap sorma iradesini taşıyor.

Türkiye, sermayenin kâr hırsı ve cezasızlık politikalarıyla devasa bir işçi mezarlığına dönüştürüldü. AKP iktidarı boyunca fabrikalarda, madenlerde ve şantiyelerde en az 38 bin 500 işçi iş cinayetlerinde yaşamını yitirdi. İş güvenliğinin bir ‘maliyet kalemi’ olarak görüldüğü bu düzende katledilenlerin isimleri gazete sayfalarına sığmıyor. Arka planda gördüğünüz yüzlerce isim, o 38 bin 500 canın sadece yüzde 4’ü...

Endüstriyel yangın ve patlamalar sadece son 9 yılda yüzde 315 arttı. Türkiye’de her 100 bin emekçi başına yalnızca 2.8 müfettiş düşüyor. Agresif ekonomik büyüme, emperyalist rekabet, üretim baskısı, sendikasızlaşma, kamusal denetimsizlik ve nihayet kâr hırsı katliam rejimini derinleştirdi. Dolayısıyla Türkiye’de iş cinayetleri “münferit kazalar” değil.

İşçi katliamlarını teknik ihmal ve bireysel kusurlarla açıklamak yetersiz ve artık kimse inanmıyor. Mezbahaya dönmüş şirketlerin ve endüstriyel tesislerin derhal kamulaştırılması şart. Sermaye zırhını giymiş patronlara verilecek en büyük ceza üretim araçlarının ellerinden alınması ve halka verilmesi. Bunun tek yolu da işçi sınıfının birleşik mücadelesi.

Evrensel Yazarı Kansu Yıldırım işçilerin ‘erken ölüm’ünün politik ekonomisini kaleme aldı. Yıldırım, “Sermaye zırhını giyinmiş patronlara verilecek en büyük ceza hapis ya da para cezası değil, üretim araçlarının ellerinden alınması ve halka verilmesidir. Tüm fabrikaların iş organizasyonu sürecinde işçi temsilinin gücü artırılmalıdır. Hepsinden önemlisi ise bu denetim ve kontrol sisteminin işçi sınıfının elinde olmasıdır” ifadelerine yer verdi.

Gazetemiz Muhabiri Emirhan Durmaz katliamın ardından HABAŞ’ı takip etti. Durmaz ele aldığı haber-analiz ile emperyalist rekabet, gümrük ve HABAŞ arasındaki ilişkiyi irdelerken, “Aliağa’da işçiler neden ölüyor?” sorusunu yanıtladı.

Yazarımız, İş Güvenliği Uzmanı Deniz İpek beş soruda işçi katliamlarını değerlendirdi ve “İşçilerin kendi seçtikleri temsilcilerin çoğunlukta olduğu işçi sağlığı ve güvenliği komiteleri kurulmalıdır. Bu komiteler çalışma koşullarını denetleme, gerekli bilgilere erişme ve tehlike karşısında üretimi durdurma yetkisine sahip olmalıdır. Sendikalaşma, grev ve çalışmaktan kaçınma haklarının fiilen kullanılabilmesi, bu denetimin güvencesidir” ifadelerini kullandı.

Yazarımız-Hukukçu Ahmet Ergin, cezasızlığın işçi katliamlarını nasıl teşvik ettiğini şöyle anlattı: “Cezasızlık politikasının temel dinamiği, yargı uygulayıcılarının, kendilerini, devleti ve dolayısıyla çoğu zaman kamu görevlisi olan failleri korumakla görevli görmeleridir. Bu nedenle iş cinayetlerinde kamu sorumluluğuna neredeyse hiç gidilmemesi kolaylıkla anlaşılabilir. Ama bizde yasanın deyimiyle işverenler, yani sermayedarlar da korunmaktadır.”

31 yıldır emeğin sesi olan Evrensel, gücünü sadece okurlarından alıyor. Emeğin sesinin daha gür çıkması için sen de güç ver.

E-Gazete Her gün basılı gazeteyi dijital olarak oku...

Sesli Yazılar Köşe yazılarımızı sesli olarak dinle...

Reklamsız Deneyim Reklamlara takılmadan sadece habere odaklan.

İndir, Oku, Dinle...

Şifresiz Giriş İmkanı E-posta adresinle şifresiz giriş yapabilirsin.

App Store'dan İndir

Google Play'den İndir