Karar
Haber akışına dön

Fez'den Kudüs'e...

Fez'den Kudüs'e...

Fez şehrinin kadim surları. . . Bana Mahmut Derviş’in ‘Kudüs’de’ şiirini hatırlatıyor: “Kudüs’te . . . yani o kadim surların arkasında/ Yürüyorum bir zamandan bir başka zamana/ Yolumu gösterecek bir hafızam yok....”

Şehirlerin anası Kudüs ise muhakkak ki onun ardından bin yıllık, baharat kokulu dar sokakları, içleri insanda derin bir merak uyandıran taş duvarlı, küçük pencereli evleriyle Fez gelir. İnsan o kadim sokaklarda yürürken duvarlara dokunur ve bir zamandan bir başka zamana geçiverir.

Fakat şehrin ahalisi her gün içinden geçip gittiği o şehre ve sokaklara böyle bir gözle bakar mı? Muhtemelen hayır. Çarşıya, pazara, işe giderken her gün önünden geçtikleri o duvarlar Fez sakinleri için günlük hayatlarının sıradan bir parçası olsa gerektir. Kudüs’deki Filistinlilerin ise canlarını, topraklarını, ailelerini korumak, dahası insanlığın onurunu kurtarmak için savaşmak gibi hepimizin ‘üzerine farz olan’ ama farz-ı kifaye sandığımız için midir bilinmez bizim uzağında durduğumuz daha mühim işleri var.

Şurası kesin ki bizle birlikte ya da biz olmadan bu savaş bir gün kazanılacak ve o şehrin ahalisi, sokaklarına, topraklarına dönecekler, elleriyle şehrin kadim duvarlara dokunacaklar ve nesillerdir boyunlarında taşıdıkları eski anahtarlarıyla evlerinin kapılarını açacaklar.

Mahmut Derviş’in şiiri şöyle bitiyor: “Sonra mı? Bir kadın asker bağırdı. ‘Yine mi sen? Seni öldürmemiş miydim?’ Şöyle dedim: ‘Evet, öldürdün. . . ve ben de tıpkı senin gibi ölmeyi unuttum.” Şair kâhindir.

Okumaya devam et

Pusholder

Senin gündemin

Okuma seçenekleri

Push AIÖzet

PusholderKaynakta oku
karar.com