Doktor Pierdante Piccioni gönülsüz bir zaman yolcusu. 2013'te geçirdiği trafik kazasında beynine aldığı hasarın ardından ömrünün 12 yılı tamamen hafızasından silindi. Kazanın ertesi günü hastanede uyandığında yılın 2001 olduğunu düşündü ve eşi ile yetişkin çocuklarını tanımıyordu. Şoktan ve artık doktorluk yapamamaktan sersemlemiş halde olan Piccioni, geçmişteki halini bulmaya çalıştı. Binlerce e-postayı inceleyen, yakınlarının Pier diye seslendiği Piccioni karanlık bir yanı olduğunu keşfetti. Yaşadıkları o kadar olağanüstüydü ki, vurulan ve Pier gibi hafızasının 12 yılını kaybeden genç bir doktorun hikayesini anlatan İtalyan yapımı bir televizyon dizisine ilham verdi.
Pier, 31 Mayıs 2013'te bilincini geri kazandı. İtalya'nın Lodi kentindeki bir hastanenin acil servisinde bulunan bir yataktaydı. "İlk gördüğüm şey beyaz bir ışıktı ve bu da iş arkadaşlarımın beni kazadan sonra götürdüğü acil servisin ışıklarıydı. Altı saat boyunca komadaydım ve uyandığımda sadece çalışma arkadaşlarımın gözlerini gördüm."
Bana 'Bugünün tarihi ne?' diye sorduklarında beş ya da altı saniye düşündüm ve 'Bugün 25 Ekim 2001' yanıtını verdim. Fakat asıl büyük sürpriz daha yaşanmamıştı. "Bana 'Eşini görmek istiyor musun?' diye sordular. "Tabii ki eşimi görmek istiyorum" dedim. "Ama gördüğüm kadın eşime benzemiyordu. Çok fazla kırışıklığı vardı."
Pier, çocuklarının büyüyüp birer yetişkine dönüşmeleriyle de başa çıkmak zorundaydı. "Onlara 'Kimsiniz, benim çocuklarım nerede?' diye sordum. Çünkü oğullarım olduğuna inanmamıştım."
Hafızasından silinen yıllar içinde neler yaşandığını öğrenmek için arkadaşlarına ve çalışma arkadaşlarına danıştı. İş arkadaşları ona acil servisin başına geçtiğinde altında 230 kişinin çalıştığını söyledi. Pier için "alçaklar prensi" diye rahatsız edici bir lakapları vardı. "Bana 'Çok karanlık bir insandın. Çok güçlüydün ama başkalarına karşı çok zorbaydın' dediler," diyor.
Tüm bunların ardından Pier, daha iyi bir insan olmaya karar verdi. "Günlük tutmaya başladım. Ne hissettiğimi, önemli de önemsiz de olsa yazdım" diyor.
Pier, 2013'te komadan uyanmasından bu yana İtalyan Milli Takımı'nın 2006'da Dünya Kupasını almasını hatırlamıyor. "Yanlış zamandaki yanlış bir insandım. Bu benim dönemim değildi. Anlamadığım bir dünyada yabancı biri gibiydim. Kendimi yalnız hissettim. Kimsenin beni anlamadığını düşündüm."
Pier, yaşadığı yeni gerçekliğin aydınlık ve umut dolu olduğunu söylüyor. "Sadece kişisel yolculuğumdan değil, dünya çapında yeni, güzel hatıralar yaşamaktan gurur duyuyorum. Benim düsturum bu."




