Habaş Ardından Konuştuğumuz Mesem Öğrencisi: Kalıbın Altında Kalabilirdim, Patron Kalıp İçin Korktu

HABAŞ Katliamı ardından konuştuğumuz Ümraniye’deki MESEM öğrencileri, kendi çalıştıkları yerlerde her gün başka bir iş kazası ile burun buruna geldiklerini, arkadaşlarının iş kazalarında uzuvlarını kaybettiklerini anlatıyor.

HABAŞ Demir Çelik Fabrikasında meydana gelen ve 19 kişinin yaşamına neden olan katliamın ardından Ümraniye’de bir sanayi sitesinde MESEM öğrencileri ile bir araya geldik. Öğle arasında sohbet ettiğimiz MESEM öğrencileri, HABAŞ’ı duyduklarını ancak katliamın tam olarak nasıl meydana geldiğini anlamadıklarını söylüyor. Kendi çalıştıkları yerlerde her gün bir iş kazasıyla burun buruna geldiklerini anlatan MESEM öğrencileri, iş cinayetlerinin bir “sakatlık” veya “istisna” değil, bu düzenin kendisi olduğunu gözler önüne seriyor.

İlk önce üç kişilik bir arkadaş grubuyla sohbet ediyoruz. 11. sınıf motor mekanik ve elektik öğrencileri. HABAŞ’taki patlamayı duyup duymadıklarını sorduğumuzda Ahmet isimli genç kafa sallıyor: “Duyduk abi üzücü bayağı. Zor valla bu işler.” Kendi iş yerinde, iş güvenliği önlemlerinin alınıp alınmadığını sorduğumuz Ahmet, önlemlerin alındığını hiç sıkıntı yaşamadığını dile getiriyor. Ardından şu örneği veriyor: “Abi büyük araçlarla çalıştığımız için liftten düşme ihtimallerine karşı altlarına hep bir şey koyuyoruz.”

Ardından aynı arkadaş grubundan Hasan söze girip kendi ücretinden şikayet ediyor. Genellikle MESEM’de asgari ücretin yüzde 30’u olan devlet katkısına ek olarak iş yerinden haftalık cep harçlığı alan gençlerin aksine kendi iş yerinde sadece 8 bin 400 TL aldığını anlatıyor. Hasan’ın tepkisine karşın Ahmet, “Oğlum sen de biraz para biriktir, aldığın bütün parayı harcayıp söyleniyorsun sürekli” diye söze giriyor. Hasan bu cevaba sinirlenip herkesin aklına gelen o cevabı kendine has bir öz güvenle verince gülüşüyorlar: “Sekiz bin liranın ne kadarını biriktirip ne kadarını harcayayım?”

Hasan ve Ahmet’in yanından kalktıktan sonra beş kişilik bir MESEM’li grubuyla sohbet etmeye başlıyoruz. Onlara da HABAŞ’ı duyup duymadıklarını sorunca üçü birbirine bakıyor. İçlerinden biri söze girip duyduğunu ama ne olduğunu, neden olduğunu bilmediğini anlatıyor. HABAŞ’ta yaşanan katliamı anlattığımızda ise yüzleri düşüyor. Gruptan makine bölümü öğrencisi olduğunu öğrendiğimiz Burak söze girip kendi iş yerindeki bir olayı anlatıyor. Bir kalıp atölyesinde çalıştığını belirten Burak, geçtiğimiz günlerde atölyesinde vinçle bir kalıp taşınırken yaşadığı tedirginlikten bahsediyor:

“Geçtiğimiz günlerde atölyede vinçle kalıp taşınıyordu. Bu sırada ben de tam altında duruyordum. ‘Dedim şimdi düşer, şöyle kenara geçeyim.’ Geçtikten sonra kalıp düştü. Altında kalsam paramparça olurdum. Kalıp düştükten sonra iş yeri sahibi geldi. ‘Çabuk kaldırın kalıba bir şey olmuş mu bakalım’ dedi. Ustam araya girdi ‘Kalıbın Allah belasını versin benim burada elemanım var’ diye söylendi.”

İş cinayetlerinden ve iş kazalarından, gerekli önlemleri almayan iş yerlerinin sorumlu olduğunu söyleyen gençler, MESEM’in iş öğrenmek için en mantıklı yol olduğunu savunuyor. İş kazalarının ‘olabileceğini’ söyleyen gruba, dünyanın çeşitli yerlerinde, Avrupa’da meslek eğitimi görüp iş kazası geçirmeyen milyonlarca genç olduğunu söyleyince gençlerin cevabı “Aslında haklısın abi de…” oluyor. Kendi iş yerlerinde şu an 11-12 saat çalışan gençler “Okulda bölümünüzle ilgili yeterli atölyeler olsa bu sürenin yarısında da aynı işi öğrenmez misiniz?” sorusuna da “Öğreniriz” diye cevap veriyor. Sosyal medyada MESEM ve meslek liseleri üzerinden patronlara verilen teşviklere dair videolar gördüklerini, bu paraların öğrencilere verilebileceğini söylüyorlar.

Sohbet sırasında içlerinden birini, MESEM’li başka bir arkadaşları Ali görüntülü arıyor. O gün okula gelmeyen Ali’yle kısa bir muhabbet edip telefonu kapatıyorlar. Kapattıktan sonra Ali’nin kim olduğundan bahsediyor. Ali de makine bölümü 11. sınıf öğrencisiymiş ve bir CNC atölyesinde çalışıyormuş. Tezgahta çalışırken Ali’nin eldiveni makinenin matkabına dolanmış ve Ali sağ elinin üç parmağını bu şekilde kaybetmiş.

Milli Eğitim Bakanı Yusuf Tekin’in eylül 2026’da açıkladığı verilere göre sadece bir buçuk yılda iş kazası geçiren 9 bin 950 çocuktan birinin de Ali olduğunu anlıyoruz. Az önce kendi yaşadıklarını anlatan Burak, “Al sana iş güvenliği abi” diyor.

Bu örneğin ardından sohbet iş yerindeki iş güvenliği önlemlerine dair daha öfkeli devam ediyor. Bir MESEM’li ayda bir çalıştığı iş yerine giden İSG uzmanının göstermelik bir evrak doldurup gittiğini söylüyor. Diğeri ise kimsenin çalışma koşullarını denetlemediğini, İSG kurallarına dikkat edilmediğini.

31 yıldır emeğin sesi olan Evrensel, gücünü sadece okurlarından alıyor. Emeğin sesinin daha gür çıkması için sen de güç ver.

E-Gazete Her gün basılı gazeteyi dijital olarak oku...

Sesli Yazılar Köşe yazılarımızı sesli olarak dinle...

Reklamsız Deneyim Reklamlara takılmadan sadece habere odaklan.

İndir, Oku, Dinle...

Şifresiz Giriş İmkanı E-posta adresinle şifresiz giriş yapabilirsin.

App Store'dan İndir

Google Play'den İndir