İş Cinayetlerine Karşı Mücadele İşbyerlerinden Yükselmeli!

Genel-İş 2 No’lu Şube İZSU İş Yeri Baş Temsilcisi Bayram Kesgin, HABAŞ katliamının ardından taziye evlerindeki öfkeyi ve sendikaların görev savma tutumunu değerlendirdi: “İş cinayetlerine karşı mücadele birkaç yöneticinin açıklamasına bırakılamaz.”

İşçi sınıfımız ve emekçi halk, günlerdir HABAŞ’ta göz göre göre gelen iş cinayetinin acı tablosunu yaşıyor. Patlama ve alevler içinde dakikalar içerisinde yaşanan vahşet, işçilerin ve yakınlarının fabrika önünde, hastane bahçesinde yükselen acılı feryatlarıyla bir kez daha HABAŞ başta olmak üzere bütün işkollarındaki çalışma ve yaşam koşullarını gözler önüne serdi.

Kuşkusuz bu acı tablo, yaşamını yitiren işçilerin evlerinde çok daha yıkıcı biçimde yaşanıyor. Ölen işçilerin ailelerinin yanında bulunmak için taziye evlerine giden çalışma arkadaşlarının anlattıkları, acının ve çaresizliğin başka bir boyutunu ortaya koyuyor. Kimi, yaşamını yitiren işçiyle bir gün ya da bir hafta önce yaptığı sohbeti, aylardır gerçekleştiremedikleri birlikte balığa gitme planlarını anlatıyor. Uyuyamamış, ağlamaktan gözleri kan çanağına dönmüş işçiler, arkadaşlarının ardından duydukları özlemi ve acıyı birbirleriyle paylaşıyor.

Belki de en acı olanı, altı bin işçinin çalıştığı bir iş yerinde göz göre göre yaşanan bu cinayete ve devam eden çalışma koşullarına karşı işçilerin birlikte tepki verilememesine dair anlattıkları an yaşadıkları duygu. İşçilerin birbirlerine yönelik güvensizliğin aşılamamış olması, aidat ödedikleri sendikayı işveren yanlısı olarak bilip değiştirememelerinin nedenleri dile getirilen çaresizliği daha da büyütüyor. Geçmişte yaşanan bazı örnekler ve birlikte mücadelenin neleri değiştirebileceği anlatıldığında, bu olayın da üstünün örtülmemesi konusunda umutlanan işçiler, bugün harekete geçemeyecek kadar ağır bir acının altında ezilmiş durumda. İki sokak ötedeki başka bir taziye evine doğru ilerlerken, bu ağır üzüntünün altında bir öfkenin de biriktiği açıkça görülüyor.

Bütün bu süreçte sendikaların tutumu bir kez daha düşündürücüdür. Sendikalar ya sessiz kalmakta ya da üyelerini dahil etmedikleri basın açıklamalarıyla görevlerini yerine getirmiş sayılmaktadır. Oysa iş cinayetlerine karşı sendikacıların sorumluluğu yalnızca basın açıklaması yapmakla sınırlanamaz.

Sendikaların asıl görevi, iş cinayetlerini ve HABAŞ’ta yaşanan katliamı bütün işçi sınıfının ortak sorunu olarak işyerlerinin gündemine taşımaktır. Örgütlü ve örgütsüz bütün işyerlerinde işçilerin katılımını örgütlemek, sınıf kardeşleriyle dayanışmasını sağlamak ve işçi sınıfının savaşlardan daha fazla can kaybettiği bu ölüm düzenine karşı ortak mücadeleyi büyütmektir.

Sendikaların sessizliği ve görev savma tutumunun yanı sıra, az sayıda da olsa Aliağa Organize Sanayi’de, belediyelerde, hastanelerde bazı iş yeri temsilcilerinin işçileri harekete geçirerek işyerlerinde işçileri katarak HABAŞ’taki iş cinayetine karşı tepki açıklamaları yapması önemli bir adımdır. Bu girişimler, iş cinayetlerini ve bunlara karşı mücadeleyi işyerlerinin gündemine taşımakta; sorumluların yargılanması ve İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği (İSİG) mevzuatının işçilerin talepleri doğrultusunda değiştirilmesi mücadelesine güç vermektedir.

Bu girişimler yaygınlaştırılmalıdır! İş cinayetlerine karşı mücadele birkaç sendika yöneticisinin açıklamasına bırakılamaz. Mücadele iş yerlerinde işçilerin katılımıyla örgütlenmeli, dayanışma ve mücadele bütün işyerlerine yayılmalıdır. Mücadeleci sendikacılar ve iş yeri temsilcileri daha girişken davranmalı; “İşçinin yaşamı sermayenin kârından değerlidir” şiarını yaygınlaştırmalı, sendikaları iş bırakma, grev ve gösteriler örgütlemeye zorlamalıdır. HABAŞ ve demir çelik işçilerinin cesaretlendirilmesi, örgütsüzlüğün aşılmasına yardımcı olunması ve yaşanan acının yükünün hafifletilmesinin yolu buradan geçmektedir.

Bu mücadele; iş cinayetlerinin sorumlusu sermaye sahiplerinin, sermayeyi koruyup kollayan siyasi iktidarın, görevini yapmayan bakanların ve denetim sorumluluğunu yerine getirmeyen kamu görevlilerinin hesap vermesini hedeflemelidir. Aynı zamanda göstermelik önlemler yerine gerçek işçi sağlığı ve iş güvenliği tedbirlerinin alınması için mücadele edilmelidir.

İş yerlerinde, iş güvencesine sahip, hakları yasalar ve toplu sözleşmelerle korunan işçilerden oluşan; karar alma ve uygulama yetkisine sahip İSİG komitelerinin kurulmasını zorunlu kılacak yasal düzenlemeler talep edilmelidir.

31 yıldır emeğin sesi olan Evrensel, gücünü sadece okurlarından alıyor. Emeğin sesinin daha gür çıkması için sen de güç ver.

E-Gazete Her gün basılı gazeteyi dijital olarak oku...

Sesli Yazılar Köşe yazılarımızı sesli olarak dinle...

Reklamsız Deneyim Reklamlara takılmadan sadece habere odaklan.

İndir, Oku, Dinle...

Şifresiz Giriş İmkanı E-posta adresinle şifresiz giriş yapabilirsin.

App Store'dan İndir

Google Play'den İndir