Batı Anadolu’nun en büyük Tunç Çağı kentlerinden biri olan Kütahya’daki Tavşanlı Höyük kazılarında, yaklaşık 4 bin yıllık köpek pati izleri gün yüzüne çıkarıldı. Güneşte kurumaya bırakılan yaş kerpicin üzerinden geçen bir köpeğin bıraktığı bu izler, binlerce yıl önce yangın geçirerek yıkılan bir evin duvar molozları arasında bozulmadan günümüze ulaştı.
Kütahya Tavşanlı Höyük’te 4 Bin Yıllık Sürpriz: Yıkılan Evin Duvarından Pati İzi Çıktı

Kütahya’da bulunan ve Batı Anadolu’nun en büyük Tunç Çağı yerleşimlerinden biri olarak kabul edilen Tavşanlı Höyük’teki arkeolojik kazılarda, dört bin yıl önceki gündelik yaşamın sıcak bir anını belgeleyen sıra dışı bir buluntuya ulaşıldı. Prof. Dr. Erkan Fidan başkanlığındaki kazı ekibi tarafından 2021 yılından bu yana yürütülen çalışmalarda, Tunç Çağı’na ait bir yapının kalıntıları arasında üzerinde köpek pati izleri bulunan dört bin yıllık bir kerpiç tespit edildi.
YAŞ KERPİCİN ÜZERİNDEN GEÇEN KÖPEĞİN ADIMLARI BİNLERCE YIL KORUNDU
Arkeolojik verilere göre, dönemin yapı malzemesi olan kerpiçler; toprak, su ve samanın karıştırılıp kalıplara dökülmesinin ardından güneşte kurutularak hazırlanıyordu. Tavşanlı Höyük’te ele geçirilen bu özel kerpicin de henüz yaş haldeyken üzerinden bir köpeğin geçtiği ve köpeğin adımlarının kerpicin sertleşmesiyle yüzeyde kalıcı hale geldiği belirlendi.
Üzerindeki pati izleriyle birlikte bir evin duvarında kullanılan kerpiç, Tunç Çağı’nda yapının yangın geçirerek yıkılmasının ardından moloz yığınlarının altında kaldı. Binlerce yıl boyunca toprak altında korunan buluntu, yapılan son kazı çalışmalarıyla yeniden gün ışığına çıkarıldı.
TUNÇ ÇAĞI KENTİNDEKİ GÜNDELİK YAŞAMIN BEKLENMEDİK AYRINTISI
Prof. Dr. Erkan Fidan ve ekibinin 2021’den bu yana sürdürdüğü kazılar, Tavşanlı Höyük’ün yalnızca mimari yapısını ve tarihsel eserlerini değil, aynı zamanda antik kentteki gündelik hayatın küçük ve beklenmedik ayrıntılarını da ortaya koyuyor.
Kültür ve Turizm Bakanlığı tarafından da kamuoyuyla paylaşılan bu keşif, dört bin yıl önce sokaklarda dolaşan hayvanların ve yerleşimdeki günlük yaşam akışının günümüze ulaşan en somut ve sevimli kanıtlarından biri olarak kayıtlara geçti.


