Meme Kanserinde Nasıl Beslenmeli?

EKİM ayının ‘Meme Kanseri Farkındalık Ayı’ olması dolayısı ile toplumda sıkça dolaşan bilgi kirliliklerine hep birlikte açıklık getirelim.

Meme kanseri tanısı alan bireylerin tedavi sürecinde en çok merak ettiği konulardan biri beslenmedir.

Ancak sosyal medyada, çevreden duyulan önerilerde ve internet ortamında kanser beslenmesiyle ilgili çok fazla bilgi kirliliği bulunuyor.

“Şunu kesinlikle yememelisin”, “Bu besin kanseri yok eder”, “Şeker kanseri besler” gibi kesin ifadeler, hastaların kafasını karıştırabildiği gibi gereksiz beslenme kısıtlamalarına da yol açabiliyor.

Diyetisyen Bilge Nur Yörük, bakın neler anlatıyor?

Öncelikle şunu bilmek gerekiyor:

Kanseri tek başına iyileştiren veya ortadan kaldıran mucize bir besin yoktur.

Benzer şekilde, tek bir besinin kanserden korunmayı veya tedaviyi garanti ettiği de söylenemez.

Brokoli, zencefil, mor ve kırmızı besinler ya da başka herhangi bir besin sağlıklı beslenmenin bir parçası olabilir, ancak hiçbirinin kanser tedavisinin yerine geçmesi mümkün değildir.

Aynı şekilde hiçbirinin kür şeklinde tüketilmemesi de gerekir.

Önemli olan ‘mucize’ besinlere odaklanmak değil, tüm beslenme düzeninin tam, dengeli ve yeterli olmasıdır.

Bir diğer yaygın inanış ise, “Şeker kanseri besler” düşüncesi.

Vücudumuzdaki hücrelerin enerji ihtiyacını karşılamak için glikoza ihtiyaç duyduğu doğrudur.

Ancak buradan, “Şeker tüketmek kanser hücrelerini besler, şekeri tamamen kesmek kanseri durdurur” sonucu çıkarılamaz.

Kanser hücrelerinin enerji metabolizması oldukça karmaşıktır ve beslenmeden şekeri tamamen çıkarmak kanser hücrelerini ortadan kaldırmaz.

Bu nedenle hastaların ekmek, bulgur, meyve gibi karbonhidrat kaynaklarını gereksiz yere beslenmelerinden çıkarmaları doğru değildir.

Aksine, karbonhidratları gereksiz yere kısıtlamak vücudun sağlıklı hücrelerinin ihtiyaç duyduğu enerji kaynaklarının yetersiz alınmasına, kişinin kendini daha bitkin ve yorgun hissetmesine, yeterli enerji alamadığı için kilo ve kas kaybı riskinin artmasına neden olabilir.

Bu süreçte amaç karbonhidratları tamamen hayatımızdan çıkarmak değil, beyaz şeker ve rafine karbonhidratlar yerine besin değeri daha yüksek, dengeli ve sağlıklı karbonhidrat kaynaklarını tercih etmektir.

Burada dikkat edilmesi gereken nokta, şekerin tamamen yasaklanması değil, kaynağı ve tüketim miktarıdır.

Beyaz şeker, şekerli içecekler, glikoz şuruplu tatlılar ve yüksek oranda rafine edilmiş ürünler yerine; meyve, sebze, tam tahıllar, kuru baklagiller gibi besin değeri daha yüksek karbonhidrat kaynaklarına ağırlık verilmesi daha doğru bir yaklaşımdır.

Yani amaç karbonhidratsız beslenmek değil, kaliteli karbonhidratları doğru miktarda tüketmektir.

Özellikle kanser tedavisi sırasında çok katı yasaklar içeren diyetlere dikkat edilmelidir.

Hastanın iştahının azaldığı, bulantı, tat değişikliği veya ağız yaraları yaşadığı dönemlerde yeterli enerji ve protein almak zaten zorlaşabilir.

Bunun üzerine gereksiz yasakların eklenmesi kilo ve kas kaybını artırarak kişinin tedavi sürecinde daha güçsüz düşmesine neden olabilir.

Bu nedenle, “Ne yememeliyim?” sorusu kadar, “Nasıl yeterli ve dengeli beslenebilirim?” sorusuna odaklanmak gerekir.

Meme kanseri sürecinde beslenmenin amacı hastayı aç bırakmak veya uzun bir yasaklar listesi oluşturmak değil, vücudun ihtiyaç duyduğu enerji, protein, vitamin ve mineralleri yeterli şekilde karşılamaktır.

Sebze ve meyvelerin çeşitlendirilmesi, yeterli protein alınması, tam tahıllara ve kuru baklagillere yer verilmesi, sağlıklı yağ kaynaklarının tercih edilmesi ve yeterli sıvı tüketimi dengeli bir beslenme düzeninin temelini oluşturabilir.

Unutulmamalı ki, kanser tedavisi kişiye özeldir ve beslenme yaklaşımı da kişiye özel olmalıdır.

Her hastanın tedavisi, kilosu, beslenme durumu, kullandığı ilaçlar, yan etkileri ve eşlik eden hastalıkları farklıdır.

Bu nedenle sosyal medyada görülen tek tip diyetler veya çevreden alınan kesin öneriler yerine, hastanın kendi hekim ve diyetisyeniyle birlikte oluşturduğu sürdürülebilir bir beslenme planı en doğru yaklaşımdır.

Kanser sürecinde amaç yasaklar değil, doğru ve yeterli beslenerek tedaviye güçlü bir şekilde devam edebilmektir.