Tarihi Hezimet

SEÇİMDEN önceki son yazımın başlığını “hezimet ve savaş” olarak atmıştım. Düzeltiyorum... Hezimet değil, tarihi hezimet.

“Mavi dalga bekliyorum” demiştim. Düzeltiyorum... Ne dalgası, tsunami bu tsunami.

Aylardır halkın her kesiminden bağıra bağıra gelen hoşnutsuzluğu, tepkiyi ve hatta isyanı gördükçe Trump’ın gittiği yolun yol olmadığını söyledikçe... Mitinglerde gördüğüm Trump ise adeta kendi dünyası içerisinde etrafındaki şakşakçılar tarafından sürekli pohpohlanmışçasına umarsızdı.

Benim için “bu seçim bitti” dedirten şey Trump’ın tarihi yüksek benzin fiyatları için halka “bana ne lan” demesi olmuştu. Trump, halka “bana ne lan” çekti, halk ise cezayı kesti.

Canlı yayınlarda birçok kez altını çizdiğim bir nokta vardı. İzninizle tekrarlayayım: Amerika’da halk benzin istasyonuna gittiğinde tabelada 6-7-8 dolarları görüyorsa... George Washington da olsanız, Abraham Lincoln da olsanız halk biletinizi keser. Trump’ın bir ayrıcalığı olmadığını da görmüş olduk.

Bakın... Demokratların Temsilciler Meclisi’ni ele geçirmesi sürpriz değildi. Fakat Trump, en azından Senato’yu kurtarabilirdi.

Buna rağmen mitinglerinde konuştuğu konular şunlar oldu:

• Beyaz Saray’a yaptırdığı balo salonu

• Washington’da yaptırmak istediği golf sahası

• Ohio Senatör adayının kalçası

• Hayat pahalılığının bir “hurafe” olması

• Benzin fiyatlarının ödenmesi gereken “küçük” bir bedel olması.

Dünyanın neresine giderseniz gidin sanırım Teksas için Cumhuriyetçilerin kalesi der. Senato kaybedildi. 38 yıl sonra. Valilik kaybedildi. 36 yıl sonra.

Kansas’ta senato koltuğu gitti. Neredeyse 100 yıl sonra. Koyu kırmızı Güney Carolina’da Lindsey Graham’in 23 yıl tuttuğu senato koltuğu gitti.

Bunlar akıl almaz kayıplar. Demokratlar tarih yazdı. Daha doğrusu Trump, belki de bu ara seçim performansıyla tarihin en kötü Cumhuriyetçi başkanı oldu.

Peki bundan sonra ne olacak? 3 Ocak’tan itibaren iki yıl boyunca Washington’da tam bir siyasi iç savaş beklediğimi açıkça söylemiştim.

Demokratların Trump’a, bakanlarına ve Trump için iki yıldır çalışanlara mesajı şu oldu: Avukatlarınızı hazırlayın. Çünkü hemen hemen her Meclis ve Senato komisyonu bu isimleri yemin altında ifadeye çağıracak. Devlet belgelerini talep edecek. Soruşturmalarda süründürecek.

Son 21 aydır elindeki gücü Trump liderliğinde hoyratça kullanan Cumhuriyetçiler, güç el değiştirdiğinde neler yaşanacağını görmek üzere de denebilir.

Trump, İran’a savaş açarak, İran’da rejim değişikliğine sebep olarak, Ortadoğu’yu dizayn ederek tarih yazmak istedi.

Evet... Trump tarih yazdı. Fakat tersten. Yakın tarihin en kötü, en utanç verici ve en ezici mağlubiyetini tadarak.

Göz göre göre geldi. Engellenebilirdi. Zarar azaltılabilirdi. Hatalar kabul edilerek, halktan af dilenerek dersler çıkarılabilirdi. Fakat bu özelliklerin hiçbiri Trump’ın hayatı boyunca sarıldığı karakteristik özellikleri olmadı.

Belki bu tarzı sayesinde Beyaz Saray’a yeniden dönebildi. Ama işte bu tarz da Trump’ı tarihi bir hezimetle gönderecek gibi.

Amerikalıların İncil’den kullanmayı sevdiği bir lafı vardır... “Live by the sword, die by the sword” yani “Kılıçla yaşayan kılıçla ölür.”

MAGA hareketi salı gecesi öldü.

Önce geçen hafta salı günü Netanyahu kaybetti... Sonraki salı da Trump. Şimdi soru şu: Kaybedenler kulübü, ezici hezimetlerini devasa bir savaşla unutturmaya çalışıp yeniden rüzgârı arkasına almaya çalışacak mı?

Ne dedik üstteki yazıda? Hatayı kabul etme ve ders çıkarma Trump’ın karakteri değil. Hiç olmadı. Peki Netanyahu? Al birini vur ötekine.

Peki o zaman pazar günkü yazıda “önce hezimet, sonra savaş” tahminim gerçekleşecek mi?

Sanki... Maalesef ama sanki bu tarihi bozgunu unutturmak, yepyeni bir gündem oluşturmak ve kara bulutları dağıtmak için okları İran’a çevirmek bu ikili için en “kolay” yöntemmiş gibi duruyor.

Sinmek, köşeye çekilmek, geri adım atmak ve İranlıların ayağına giderek beyaz bayrak çekmek Trump’ın şahsiyetiyle bir an olsun eşleştiremediğim şeyler.

Hezimet geldi, sıra savaşta olmasın.