Türkiye Ve Hukukun Üstünlüğü Endeksi

Hukuk deyince benim aklıma adalet…

Adalet denilince eşitlik…

Eşitlik denilince kardeşlik…

Kardeşlik denilince barış…

Barış denilince huzur ve güven…

Huzur ve güven denilince refah…

Refah denilince rahatlama…

Rahatlama denilince, en çok da güzelleşecek olan bir dünya aklıma geliyor.

Hukukun üstünlüğü, insanoğlunun yaşamına girdiğinde, meğer nelere kadirmiş!

Doğrusunu isterseniz, hukukun yanına bir de vicdanı koymak gerek, diyorum.

Her yanlışında insanı dürten ve ve insanı rahatsız eden vicdanı.

Bir taraftan hukukun üstünlüğü insanın dış dünyasını düzenlerken, vicdanın üstünlüğü de insanın iç dünyasını düzenliyor, bilmem farkında mıyız?

Hukuk, hayatın içinde sekteye uğradığında sistem alt-üst olurken, vicdan sekteye uğradığında insana dair geride hiçbir şey bırakmıyor.

Buradan da anlıyorum ki ‘Hukuk ve vicdan’ üzerine titrenmesi gereken bir şeymiş meğer.

İnsanın birbiriyle anlaşabilmesini…

Sevgiyi çoğaltıp paylaşabilmesini…

Belki de en çok acıyı azaltmasını sağlıyormuş.

Devlette hukukun üstünlüğü, insanda vicdanın üstünlüğü olmayınca ne devletin kendisinde ne de insanın içinde rahat ve huzur olmuyormuş.

Olamıyormuş meğer!

Hukukun olmadığı yerlerde insanlar başına buyruk davranırlarken, vicdanın sesine kulak vermeyen her birimiz, etrafımıza zarar verebiliyormuşuz.

Öyle olunca da anladım ki en çok da devletin hukuka insanın da vicdana ihtiyacı varmış meğer!

İnsanın, önce ‘İnsan’ olabilmesi için…

İyi…

Güzel…

Doğru…

Ahlâklı…

Samimi…

İçten olmak gerekiyormuş!

Konuyla ilgili haberi ‘yeniçagazetesi.com’da gördüm ve haber merkezimiz haberin başlığını şöyle vermiş:

“Türkiye, Hukukun Üstünlüğü Endeksi’nde 143 ülke arasında 117’nci oldu.”

Hadi buyurun bakalım.

Sahiden üzücü bir başlık. “AKP’nin öncesinde ve 24 yıllık iktidarı süresince ‘Hukukun üstünlüğü’ çerçevesinde nereden nereye taşındı?” sorusuna cevap bulmak için Google’da küçük bir araştırma yaptım.

İşte çıkan sonuç:

2002 yılında Dünya Adalet Projesi veya benzeri kuruluşların geçmişe dönük değerlendirmelerinde Türkiye, 177 ülke arasında 55. sırada gösterilmiş.

Bugüne göre çok iyi değil mi?

AKP’nin son 16 yıllık döneminde, Hukukun Üstünlüğü Endeksi’nde Türkiye Genel sıralaması şöyle:

2010 yılında 35 ülke üzerinden hazırlanmış Türkiye’ye genel bir küresel sıra numarası verilmemiş.

2011 yılında 66 ülke arasında 59. sırada

2012 yılında 97 ülke arasında 54. sırada.

2013 yılında 97 ülke arasında 54. sırada.

Dikkatinizi çekerim, 2014’ten sonra ‘Hukukun Üstünlüğü inişe geçmiş ve bir türlü toparlayamamış kendini.

Devam ediyorum:

2014 yılında 99 ülke arasında 59. sırada…

2015 yılında 102 ülke arasında 80. sırada…

2016 yılında 113 ülke arasında 99. sırada…

2017 yılında 113 ülke arasında 101. sırada…

2018 yılında 126 ülke arasında 109. sırada…

2019 yılında 99 ülke arasında 59. sırada…

2020 yılında128 ülke arasında 107. sırada (En hızlı düşüş bu tarihte başlamış!)

2021 yılında 139 ülke arasında 117. sırada…

2022 yılında 140 ülke arasında 116. sırada…

2023 yılında 142 ülke arasında 117. sırada…

2024 yılında 142 ülke arasında 117. sırada…

2025 yılında 142 ülke arasında 118. sırada…

2026 yılında 143 ülke arasında 117. sırada…

2026 Temel Haklar Kategorisinde 143 ülke arasında 135. sırada.

Bölgesel Durum: Doğu Avrupa ve Orta Asya bölgesindeki 15 ülke arasında Türkiye

sırada yer aldı.

Ülkem adına sahiden oldukça üzüntü verici bir sıralama.

Maalesef bu rakamların aksini gösteren bir veri paylaşılmadığından, herhangi bir veri paylaşımı yapamıyorum.

Bu tablodan yola çıkarak daha fazla geç kalmadan, ‘Hukukun hakkını gözeterek vicdanımızın sesine kulak versek mi?’ diyorum!

Çünkü bütün güzel şeyleri yaşamak için her ikisine ve her ikisinin de içinde çokça olan ‘Ahlâk’a çok ihtiyacımız var çook!..

Bugün aynı zamanda hukukun bize emanet edildiği cumhuruyetimizin 103. Yılı.

Kutlu olsun.