18.11.2026 - Pek çok şey Gezi sırasında, 2013’te başladı.
Yavuz Baydar: Her Şey Tele1'e Operasyonla Başlamadı

Her şey TELE 1’e operasyonla başlamadı.
Türkiye’de balık hafıza yaygın bir ruh halini anlatır. “Seçmeci unutkanlık ve seçmeci hatırlama” hali de.
Dolayısıyla her sillede ve darbede milatı öne çektikçe, meselenin kök sebeplerinin önüne de set çekmiş oluruz. “Bize olanlar” her zaman olanların miladı olmuyor.
Yine aynı terane yaşanıyor.
Aslında pek çok şey Gezi sırasında, 2013’te başladı. Dönemin başbakanı Erdoğan o günlerde epeydir bildiği bir şeyi uygulamaya koydu: Popüler TV haber kanallarını tehditle ve patron rızasını da sağlayarak zapt-u rapt altına almak. Bildiği şuydu: Toplumun yüzde 90’ına yakınının haberleri izlediği ana mecra TV’ydi. Bu alanı kontrol altına alan, büyük ölçüde algıyı da kontrol altına alıyordu.
Şahenk, Ciner ve Doğan’ın; çok kısa süre sonra —o zamanlar hâlâ ittifak içinde olduğu— Gülen medyası yönetiminin de rıza ve iş birliğiyle işi becerdi Erdoğan. Taksim’de kıyamet koparken, paralel bir gelişme de telefonlarda yaşanıyordu.
Gezi günlerinde Sabah’ta ombudsman olarak bu işbirliğinin “patron medyası”nda nasıl kurgulandığına bizzat şahit oldum ve mesleki kaygılarım gereği, olduğu gibi New York Times’a yazdım.
Hemen ardından da bu yazı gerekçesiyle kovuldum.
Gezi öncesi ile sonrasının çok önemli bir farkı var: Önceleri bireysel veya gruplar olarak gazetecilere uygulanan cezai tedbirler Gezi ile bir büyük eşik atlayarak doğrudan medya kuruluşlarına yöneldi.
Şimdi yolun sonuna mı geldik?
Bence öyle. Taşları biz döşedik.
Yavuz Baydar’ın yazısı
