TÜİK’in üçüncü çeyrek verisine göre resmî işsizlik yüzde 8,1.
Ne Düşmesi, İşsizlik Patladı

İşsiz sayısı 2 milyon 870 bin.
Monşerler yine 8,1 üzerinde tepinmeye başladı.
İşsizlik tek hane diye sağda solda hava atıyorlar.
oysa atıl işsizlik;
yüzde 30,9.
Ve kim ne derse desin, gerçek işsizlik bu verinin bile üzerinde.
Millet işsizlikten kırılıyor yani.
Kafanı nereye çevirsen;
Ya çalışmak isteyip iş bulamayan,
Ya işi olduğu hâlde yeterince çalışamayan,
Ya iş aramaktan vazgeçip sistemin dışında kalan biriyle karşılaşıyorsun.
Üstelik bunlar öyle üç beş kişi falan değil,
Bildiğin milyonlardan bahsediyoruz.
Ve dikkat edin atıl işsizlik yıllardır yüzde 30’un altına inmiyor.
Üstelik ufak ufak yukarıya gitmeye devam ediyor.
Neden mi?
Çünkü;
İstihdam resmen çöküyor…
Üçüncü çeyrekte toplam istihdam 62 bin kişi azaldı.
Sanayide kayıp tam 133 bin kişi oldu.
Tarım ise dibe vurdu.
“İşsizlik tek hanede.” hikâyesi tamamen “masal” oldu…
Yanlış ekonomi politikalarıyla köşeye sıkışan reel sektör çatır çatır kıyım yapmaya başladı.
Fakirleştiği için zorunlu ihtiyaç dışında hiçbir şey alamayan vatandaş artık fabrikaları da vuruyor çünkü.
Hem iç hem de dış pazarını kaybeden üreticiler tamamen köşeye sıkışmış durumda.
Vatandaşın maaşı;
kiraya, gıdaya, faturaya, ulaşıma bile yetmiyor.
Otomobil, mobilya, elektronik, konut artık lüksten sayılıyor.
Doğal olarak vatandaş tüketmeyince şirket satamıyor.
Şirket satamayınca üretim yapamıyor.
Yeni işçi almadığı gibi, mevcut olanı da işten çıkarıyor.
Al sana işsizliğin arkasındaki gerçek zincir.
Tabii şirketin tek sorunu talep de değil.
Maliyetler de durmadan artıyor.
Firma yüksek finansman, pahalı enerji, ağır vergi yükü altında ezim ezim eziliyor.
Ve iş bununla da kalmıyor.
Baskılanan kur nedeniyle dışarıdaki pazarda kaybediliyor.
Artık Avrupa’da bile yok oluyoruz.
İşte bu ortamda üreten,
Bırak yeni yatırım yapmayı, kapasiteyi ve üretimi daha da kısıyor.
Baktı olmadı, fabrikayı tamamen kapatıyor.
İşte bugün sanayideki 133 bin kişilik istihdam kaybının temeli bu.
Ama kime anlatıyorsun.
Mehmet Bey yüzlerine bile bakmıyor.
Üretime kaynak aktarmak yerine tefecilere çalışmaya devam ediyor.
Bu bakış açısı da dönüp dolaşıp sonunda vatandaşı vuruyor.
Millet işsizlikten resmen kırılıyor.
Sonra da dalga geçer gibi tek haneli işsizlik güzellemesi yapılıyor.
Oysa;
işgücüne katılım oranı yüzde 52,6 ile dibin dibinde.
15 yaş üzerindeki nüfusun neredeyse yarısı işgücü hesabının dışında.
Kadınlarda tablo daha da ağır.
Kadın istihdam oranı yüzde 31,4.
İşgücüne katılım yüzde 35,1.
Genç kadın işsizliği ise yüzde 21,3.
Ve hâlâ çıkmış ekonomik dengelenmeden söz ediyorlar.
Bu mu dengelenme?
Bir ekonomide aynı anda;
üretici sıkışıyor,
vatandaş fakirleşiyor,
tüketim zayıflıyor,
sanayi iş kaybediyor,
işgücü piyasasının üçte biri atıl kalıyorsa,
buna sıradan ekonomik yavaşlama diyemezsiniz.
Bu tablo artık normal bir ekonomik kriz de değildir.
Bunun adı;
açık seçik “buhran”dır…
Çünkü buhran sadece bankaların batması değildir.
Toplumun üretme,
tüketme,
iş bulma
ve geleceğe güvenme kapasitesinin aynı anda bozulmasıdır.
Bugün üretici;
“Malımı kime satacağım?” diye,
Vatandaş;
“Bu ayı nasıl çıkaracağım?” diye
İş arayan;
“Bir iş bulabilecek miyim?” diye düşünüyorsa,
alarm zilleri çalıyor demektir.



