Atatürk’ün Düşünceleri Ve Mekke Anlaşması

Baştan söyleyelim; “Türkiye kendi güvenliğini mi, yoksa başkalarının çıkarlarını mı koruyacak!” Bugün10 Kasım! Türkiye Cumhuriyeti’ni kuran Büyük Atatürk’ün 1938’den beri,88 yıldır kalbimizde yaşattığımız gün…

Yani ona duyduğumuz sonsuz sevgiyi bir kez daha haykıracağımız gün… Ülkemizi ve varlığımızı oluşturan büyük bir insana duyduğumuz sevgi ve hayranlığın her geçen yıl daha da güçlendiğini görüyorum…

“Benim naçiz vücudum elbet bir gün toprak olacaktır ancak, Türkiye Cumhuriyeti ilelebet payidar kalacaktır!” diyen, dünyanın saygı duyduğu kahraman bu büyük devlet adamını bir kez daha minnet ve özlemle anıyoruz…

Yolu, yolumuz, devrimleri, şiarımızdır…

• • •

Geçtiğimiz hafta TBMM’de İktidar tarafından bölgesel güvenlik ve stratejik iş birliği olarak sunulan, “Türkiye, Suudi Arabistan ve Pakistan” arasında imzalanan Mekke Ortak Savunma Anlaşması Meclis'te, 279 evet, 119 ret oyuyla kabul edildi…

Anlaşma uyarınca, “Asker gönderilmesi” ise, Meclis'in yetkilendirme kararına bırakıldı… Ancak sorulması gereken soru şu: “Türkiye bu anlaşmayla ne kazanıyor, karşılığında neyi riske atıyor?” Anlaşmaya göre taraflardan birine yönelik silahlı saldırı, diğerlerine de yapılmış sayılacak! Ayrıca antlaşma; Askerî, istihbarat ve lojistik destek yükümlülükleri de getiriliyor… Anlaşılmayan konu ise; “Suudi Arabistan’ın güvenliğinin Türkiye’nin güvenliği meselesi hâline getirilmesi, bir savaş haline dönüştürülmesi, hangi ulusal çıkar gereğidir?

Çünkü devletimizin temel politikası, “yurtta ve dünyada barış"ın oluşturulmasıdır…

Dünyanın en fazla askerî harcama yapan ülkelerinden biri olan Suudi Arabistan, 2025’te savunmaya 83,2 milyar dolar harcayarak ABD silah sektörünün en önemli alıcısı konumuna dönüşmüştür… Hal böyleyken Türkiye, bu ülkeyle askerî ittifak kurmakla ne elde edecektir? Savunma sanayii iş birliği mi, ekonomik yatırım mı, yoksa Ortadoğu’da yeni bir siyasi rol mü?

Dün, Türk mallarına yönelik boykot çağrıları yapan, Türk ihracatçısını zor durumda bırakan, İstanbul’daki konsolosluğunda gazeteci Cemal Kaşıkçı’nın öldürülmesiyle dünya gündemine oturan Suudi yönetimiyle, bugün böylesine yakınlaşmanın bir gerekçesi olmalıdır! Ama bu gerekçe nedense halkımızdan saklanmaktadır…

Elbette devletlerarasında çıkar ilişkileri kurulur, ancak bu ilişkilerde Türkiye’nin çıkarları nerede başlıyor, nerede bitiyor? Bunun açıklanması ve halkımızın ikna edilmesi gerekir… Çünkü her harcama yurttaşların vergisinden yapılacak ve ölen bizim çocuklarımız olacak!

Asıl tehlike Yemen’de ortaya çıkabilir… Husiler, Suudi Arabistan’a saldırdığında Türkiye ne yapacaktır? Yemen’deki çatışmanın hangi tarafında olacaktır? Düşman olarak Husileri mi yoksa Yemen’i mi kabul edecektir? Sorun şudur; Suudiler için Yemen’in iç meselesine karışmış olan bir ülke konumuna düşecektir… Bu durum, yeni bir çatışma ortamı doğuracaktır…

İktidar, Meclis'e bir saldırı halinde asker göndermenin “otomatik” bir zorunluluk olmadığını söylüyor… Askerden önce lojistik destek sağlanacağını açıklıyor…

Ancak, askerî istihbarat ve lojistik destek de savaşın bir parçasıdır… Yani, bu durumda ülke olarak bir savaşın dışında kalınmayacağı açıktır…

Bu antlaşmanın ABD ve İsrail’in zorlamasıyla yapıldığı kuvvetle muhtemeldir çünkü, Trump’ın ilk döneminde Ortadoğu NATO’su hayali vardı…

Buradan hareketle, İran’ı hedef alan Trump yönetiminin, bölgesel politikaları ortadayken Türkiye, kendi bağımsız dış politikasını mı uygulayacak, yoksa Washington’ın Ortadoğu hesaplarında muhafız rolü mü oynayacak?

2012’de Suudi Kraliyet Protokolü kaynaklı 99 milyon 999 bin 990 dolarlık bağışın Bilal Erdoğan’ın TÜRGEV Vakfı’na gönderilme iddiası halen kamuoyunda tartışma konusudur... Evet, bu para ile bugünkü anlaşma arasında kanıtlanmış bir bağlantı yok, ancak Türkiye’yi dünya finans ailesinin gözünde güvenilmez gösteren “FON SOYGUNU” sonrasında ortaya dökülen suçlu kadroların, iktidarla bağlantılı olması iddiaları yenir yutulur gibi değil!

Şimdi iki hayati soruyu soralım: Türkiye kendi güvenliğini mi sağlıyor, yoksa başkalarının güvenliği uğruna kendi geleceğini ve yurttaşlarının yaşamını mı tehlikeye atıyor?

Türkiye’nin dış politikası Ankara’da mı belirleniyor, Washington’da mı?

Ve Türkiye, kendi halkından onay almayan “topal ördek” konumunda olan Trump’ın Ortadoğu bekçiliğine mi soyunuyor?

Unutulmasın: Türkiye’nin askerî gücü başka ülkelerin iktidarlarını, çıkarlarını ve hesaplarını korumak için değil, Türk milletinin güvenliği ve geleceği için vardır!

Bugün Mekke Antlaşması için yapılan tartışma, bir Suudi yakınlaşması meselesinden çok uzaktır! Türkiye’nin bağımsızlığı ve geleceği meselesine dönüşmüştür!

Türkiye’nin ihtiyacı yeni savaşların bekçiliği değil, bağımsız dış politika, barış ve refahtır! Bu nedenle; Mekke Anlaşması’nın hesabı da önce Türk milletine verilmelidir!

İvedilikle milletin onayı alınmalıdır… Onay yolu; erken seçimdir!